ำ เร็จเตรียมเซ็นเอกสารเถอะครับ”ครอบครัวทั้งสองมองหน้ากัน ค่อนข้างนิ่งเงียบ!มือที่จับปากกาอยู่ยังคงลังเลและสั่นระริก!“หมอเฉิน ฝากด้วยครับ!” ครอบครัวเตียงสิบเก้าชิงหยิบปากกามาเซ็นถึงอย่างไรก็เป็นการผ่าตัดที่มีเฉินชางเป็นผู้ผ่าตัดหลักส่วนครอบครัวของเตียงสิบเอ็ด ตอนนี้ต่างเงียบไปหมด…เขากลับมาจากโรงพยาบาลนิวยอร์กเพรสไบทีเรียนมีความหวังกับที่นี่มาก แต่ใครจะคิดได้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นทว่าเขาเองก็รู้ มามัวลังเลเอาตอนนี้เป็นสิ่งการกระทำที่อ่อนแอที่สุด“หมอเฉิน! สู้ๆ นะครับ!” ชายหนุ่มกัดฟัน เขียนชื่อตัวเองหนักๆทั้งที่ใจแบกรับความผิดชอบหนักอึ้งจนหนังสือยินยอมเกือบทะลุ!เฉินชางพยักหน้าให้แล้วลุกออกไป แต่ในตอนที่กำลังจะเดินออกจากประตู จู่ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงหันมามองทั้งสองครอบครัว จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นว่า “พวกเราก็หวังว่าเด็กๆ จะรอดครับ!ที่หัวหน้าทุกคนในห้องนี้พยายามอยู่ ก็เพื่อให้ตอนผ่าตัดมีโอกาสสำ เร็จเพิ่มขึ้นมาสักนิดทั้งนั้นครับ!ให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะครับ!”พอพูดจบ เฉินชางก็หยิบหนังสือที่เซ็นแล้วลุกเดินไปยังห้องผ่าตัด!เดิมทีหัวหน้าที่ยังอยู่ในห้องทำงานเหล่านั้นยังค่อนข้างเศร้าใจถึงอย่างไรก็ไม่ได้รับการยอมรับจากเฉินชางอยู่ดี…แต่ตอนนี้!ในใจพวกเขามีดวงไฟลุกโชติช่วงขึ้นมา เพราะชีวิตของพวกเขายังไม่จบลง!มีแต่ตอนที่ล้มลงจนผ่าตัดไม่ได้เท่านั้น พวกเขาถึงจะเลิกล้มความตั้งใจประเทศ
