ดให้สำ เร็จห้าสิบเคสก่อน!แผนกฉุกเฉินมีคนไข้ทยอยมา เฉินชางไม่ได้ปลุกเหล่าหม่าถึงอย่างไรการผ่าตัดพวกนี้ก็ไม่ได้ยากมาก เขาจัดการเองได้ไม่ต้องรบกวนพวกเขาหลังจากใช้ยาคงทน เฉินชางกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก วิ่งหน้าวิ่งหลัง เริ่มงานตั้งแต่ตีห้าจนถึงเจ็ดโมงกว่า กระทั่งพยาบาลยังทนไม่ไหว เปลี่ยนไปสองชุดแล้วเฉินชางดูเหมือนจะยังคงพันผ้าพันแผลและทำแผลให้ผู้ป่วยอย่างเฉยเมยจนกระทั่งเจ็ดโมงกว่า หยางเจี๋ยเห็นเฉินชางยังคงสดใสร่าเริงก็อดยิ้มไม่ได้ “หมอเฉิน เหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว ฉันมาทีไรคุณก็ยุ่งอยู่รีบพักหน่อยนะคะ!”เฉินชางยิ้ม “ไม่เป็นไรครับ ไม่เหนื่อย!”พี่พยาบาลอายุสามสิบกว่าอีกคนก็จุ๊ปากชึ่นชม “หมอเฉินร่างกายแข็งแรงจังเลยค่ะ คงยังไม่แต่งงานใช่ไหมคะ”เฉินชางยิ้มเก้อเขิน “เพิ่งแต่งครับ”อีกฝ่ายได้ยินแล้วตาเป็นประกายพร้อมคลี่ยิ้ม พูดอย่างอิจฉา“อายุน้อยนี่มันดีจริงๆ! แต่…ต้องบาลานซ์นะคะ อย่าหักโหมเกินไป”
