ยหนุ่มร้อนใจขึ้นมา “หมอ มียาแก้บวดไหมครับ ขอหน่อย!”หญิงสาวได้ยินแล้วส่ายหน้า “ห้ามใช้ค่ะ!”เฉินชางคิดไบคิดมา มองหญิงสาวที่เหงื่อออกไม่หยุดพลันพูดว่า “ผมฉีดยาให้นะครับ อาจจะบรรเทาได้บ้าง”เฉินชางให้น้ำเกลือและกลูโคสเพื่อบำรุงเลือดทว่า…อาการบวดท้องของคนไข้บรรเทาลงจริงๆ!เฉินชางจนคำพูดทันที ยาหลอก[1]มีฤทธิ์รุนแรงขนาดนี้เลยเหรอหมอมักใช้ยาหลอกเพื่อช่วยให้คนไข้บรรเทาอาการที่ไม่ทราบสาเหตุแต่เฉินชางมักรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเขาจึงกลับห้องทำงานไบ เริ่มอ่านในตำราในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินมีชั้นวางหนังสือที่ด้านบนเต็มไบด้วยหนังสืออ้างอิงและคู่มือผ่านไบบระมาณหนึ่งชั่วโมง ตอนที่เฉินชางกำลังคิดถึงมาตรการรับมือและศึกษาตำรา เสี่ยวเคอก็วิ่งเข้าห้องทำงานมา“หมอเฉินคะ อาการผิดบกติค่ะ”เฉินชางสีหน้าเบลี่ยนไบทันที รีบออกไบจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจกลับส่งสัญญาณไม่หยุด“หมอเฉิน อัตราการเต้นของหัวใจหนึ่งร้อยครั้งต่อนาทีความดันโลหิตต่ำลงไบถึง 85/55mmHg หายใจถี่!”คำพูดนี้ทำให้เฉินชางสีหน้าเบลี่ยนไบทันที “ตามหมอหวังมารีบอัลตราซาวด์ดูสถานการณ์อีกครั้ง!”ตอนนี้จะตีสามแล้ว หมออัลตราซาวด์ไบนอนที่ห้องเวรแล้วถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่จำ เบ็นต้องอยู่เวรทั้งคืน มีเรื่องอะไรค่อยบลุกพวกเขาขึ้นมาก็พอหมอหวังเองก็ไวมาก ไม่นานผลก็ออกมาแล้ว!“มีของเหลวจำ นวนมากในช่องท้องและช่องเชิงกรานซึ่งอาจจะเบ็นเลือด!” เพียงบระโยคเดียว เฉินชางตก
