ระยะเวลาในการผ่าตัดไม่ได้นานมาก แค่ชั่วโมงกว่าเท่านั้นหลังจากทีมแพทย์ออกจากห้องผ่าตัด จูฮั่นเลี่ยงและภรรยารีบลุกขึ้น วินาทีนี้…พวกเขารอคอยมานานมากแล้ว!แม้เป็นคนแก่ที่ต่อสู้ในวงการธุรกิจมาสิบกว่ายี่สิบปี ชั่วขณะนี้ก็ยังคงประหม่าเมื่อเผชิญกับความเป็นความตายของคนในครอบครัว ไม่มีใครนิ่งเฉยได้ประตูห้องผ่าตัด อาจจะเห็นความสุข ความโศกเศร้าเสียใจของโลกนี้มามาก และเป็นสถานที่แห่งความหวังของผู้คนที่มากขึ้นเรื่อยๆทุกวันนี้ ผู้คนไม่รู้เท่าไรจ้องมันทั้งน้ำตา และผู้คนอีกไม่รู้เท่าไรอธิษฐานกับมัน“หมอเฉิน…เป็นอย่างไรบ้าง การผ่าตัดประสบความสำ เร็จใช่ไหมครับ” จูฮั่นเลี่ยงเหมือนอยากปลอบใจตัวเองเฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ การผ่าตัดประสบความสำ เร็จมาก”คำพูดของเฉินชาง ทำให้สองสามีภรรยากอดกันแน่นความตื่นเต้น น้ำตา ความรู้สึกซาบซึ้งใจที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เฉินชางพูดด้วยรอยยิ้ม “อีกสองสามวันหลังจากนี้ ต้องเฝ้าสังเกตอาการอย่างเข้มงวด เบื้องต้นการผ่าตัดของคนไข้ประสบความสำ เร็จมาก แต่สี่สิบแปดชั่วโมงหลังจากนี้เต็มไปด้วยความเสี่ยง ถ้าผ่านไปได้ หัวใจไม่มีความผิดปกติ ก็คงไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ”ได้ยินคำพูดของเฉินชาง จูฮั่นเลี่ยงพยักหน้าอย่างตื่นเต้น!เพื่อรักษาลูก เขาบุกใต้ตะลุยเหนือ ไปฮ่องกง สิงคโปร์ลอสแองเจลิส นิวยอร์ค…คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะมารักษาหายที่ศูนย์ฉุกเฉินไม่ว่าใครก็คงคิดไม่ถึงจูฮั่นเลี่ยงพูดอย่างตื่นเต้