อเฉิน พวกคุณมานี่หน่อยมีเรื่องที่ผมต้องบอกพวกคุณ” โจวเฮ่อไตร่ตรองอยู่นานก็หน้านิ่วคิ้วขมวด ตัดสินใจเรียกทั้งสามคนมาอยู่ดีสวีจื่อหมิงอดถามไม่ได้ “หัวหน้าโจว เกิดอะไรขึ้น”โจวเฮ่อถอนใจ “เด็กคนนี้ต้านทานยาสลบได้ไม่ดี!ญาติผู้ป่วยไม่เคยพูดถึงใช่ไหม”พูดออกมาประโยคเดียวทำเอาสวีจื่อหมิงผงะไปเลย!เรื่องสำ คัญขนาดนี้เขาดันไม่รู้!นี่ถ้าเกิดปัญหาระหว่างการผ่าตัดใครจะรับผิดชอบเฉินชางได้ยินประโยคนี้แล้วก็อึ้งไปเหมือนกัน…“ผมกังวลว่าเขาจะอดทนจนผ่าตัดเสร็จไม่ไหว” โจวเฮ่อบีบนวดสันจมูก ออกจะลำบากใจ “ถ้าเป็นแบบนี้ต้องตั้งเครื่องเอคโม่แล้ว!”พูดมาประโยคเดียวทำเอาทุกคนงงไปหมด!ตอนนี้ต้องตั้งเครื่องเอคโมในการผ่าตัดดีๆ ครั้งนี้แล้วหรือพอเป็นแบบนี้แล้วอัตราความสำ เร็จ…จะลดลงไปหรือเปล่าแพทย์คนอื่นในห้องก็ได้ยินประโยคนี้ทันที!ขณะนี้ ทุกคนเบนสายตามาจับจ้องที่ตัวเฉินชาง!ศึกใหญ่จวนจะมาถึง จู่ๆ กลับบอกว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปจะเปลี่ยนกระบวนทัพอย่างไรกันแน่เฉินชางหลับตาครุ่นคิดไม่หยุด ในสมองเขาจำ ลองภาพหัวใจของเด็กชาย…มันเปลี่ยนรูป…ไหวเต้นไม่ว่างเว้นผ่านไปพักใหญ่!ทุกคนต่างอดส่ายหัวไม่ได้ แผนการผ่าตัดดีมาก น่าเสียดายที่ผู้ป่วยทนไม่ไหวก็ในตอนที่ทุกคนค่อนข้างเสียดาย สวีจื่อหมิงเตรียมไปแจ้งญาติผู้ป่วยนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ลืมตาขึ้น “ผมคิดออกวิธีหนึ่ง!”พอพูดแบบนี้ออกมา โดยรอบก็เงียบลงทันที!ทุกคนเคลื่อนสายตาไปมองเฉินชางแล้วจ้อ
