เฉินชางเห็นหัวหน้าแย่งกันเป็นผู้ช่วยเยอะแล้วไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด!ไม่มีใครแย่งสิแปลก…แต่เฉินชางมองหม่าเยว่ฮุยอย่างสงสัย ทำไมวันนี้หัวหน้าทีมหม่านี่นิ่งได้ขนาดนี้นะ ค่อยมีท่าทางของหัวหน้าทีมขึ้นมาหน่อย!ส่วนหมอจ้าวแพทย์ผู้ดูแลหลักที่อยู่อีกด้านนั้นงงไปเลยตอนแรกเขายังคิดว่าตนที่เป็นแพทย์ผู้ดูแลหลักของผู้ป่วยก็คงมีโอกาสเข้าร่วมผ่าตัด แต่ตอนนี้ดูท่า…เข้าร่วมงั้นเหรอคงต้องการเราแค่ตอนเข็นเตียงล่ะมั้งนี่มีผู้ช่วยมือห้าหกเจ็ดแปดแล้ว จะยังมีที่ให้เราได้ยังไง!จะว่าไป หัวหน้าเยอะขนาดนี้ เขายังจะแย่งใครได้…พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ คนพวกนี้มันเวอร์ไปแล้ว แค่การผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นครั้งเดียวก็เป็นกันแบบนี้เฮ้อ………หลังจากพูดคุยเรื่องเคส ในที่สุดก็สรุปการผ่าตัดได้ ต่อไปก็คือการพูดคุยกับญาติผู้ป่วยจูฮั่นเลี่ยงเดินเข้ามาในแผนก เห็นว่ามีหัวหน้าอยู่สิบกว่าคนแล้วจึงอดยิ้มอย่างซึ้งใจไม่ได้ “ลำบากหัวหน้าทุกคนแล้วครับ!”สวีจื่อหมิงยิ้มพลางเอ่ย “เชิญนั่งครับคุณจู”จูฮั่นเลี่ยงนั่งลงอย่างร้อนอกร้อนใจ ที่จริงพอเห็นว่ามีหัวหน้ามาคุมมากขนาดนี้ เขาเองก็เชื่อมั่นขึ้นเยอะ แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับลูกชายของตน ใครจะคลายกังวลได้นี่ก็เหมือนกับเข้าไปฟังคำพิพากษาจากศาล!จูฮั่นเลี่ยงมองดูพวกสวีจื่อหมิง “หัวหน้าสวี คุณหมายความว่า…”สวีจื่อหมิงชี้เฉินชางพลางพูดว่า “จากที่พวกเราคุยกัน พวกเราคิดว่าการผ่าตัดของหมอ
