ตอนแรกเฉินชางอาจไม่ได้มีความคิดที่ปราดเปรื่องขนาดนี้ แต่หลังจากคิดมาสองวันนี้เขาจึงรับรู้ได้ว่าความสามารถของคนคนหนึ่งมีจำ กัดและไม่ว่าแผนผ่าตัดของตัวคุณเองจะวิเศษเลิศเลอหรือดีเด่นล้ำฟ้าแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีวันได้รับเกียรติอันสูงส่งไม่ว่าจะเป็นรางวัลอู๋เจียผิง รางวัลลาสเกอร์ หรือรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์ก็ไม่มีวันมอบให้กับหมอที่รักษาคนไข้จริงเพราะชั่วชีวิตคุณช่วยได้กี่คนพอพูดแบบนี้แล้วเป้าหมายของรางวัลก็คือการมอบรางวัลให้กับผู้มีคุณูปการกับมนุษยชาติเหล่านั้นและต่อให้คุณคนเดียวเก่งกาจ ร่ำรวย หรือไร้เทียมทานแค่ไหนถ้าสร้างคุณูปการให้กับคนทั่วไปไม่ได้ก็ไม่ได้รางวัลแน่นอนว่านี่เป็นเป้าหมายเริ่มแรกที่โนเบลริเริ่มรางวัลนี้ขึ้นแตกต่างกับรางวัลโนเบลในปัจจุบันเฉินชางคิดว่าเป้าหมายของรางวัลอยู่ที่คุณูปการที่คุณสร้างให้กับโลก ไม่ใช่คุณูปการที่คุณสร้างให้กับพวกทุนนิยม!สองอย่างนี้มีความหมายแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงน่าเสียดายที่ปัจจุบันรางวัลโนเบลเปลี่ยนความหมายไปเป็นแบบนี้เสียแล้ว ถึงกับกลายเป็นแค่รางวัลที่มีแต่กลิ่นคาวเงินและอำนาจเท่านั้นถ้าเฉินชางริเริ่มรางวัลขึ้นสักอย่าง จะต้องมอบให้ลุงหยวนเป็นคนแรก ถึงอย่างไรเขาก็แก้ปัญหาคนนับพันล้านไม่มีข้าวกินได้อย่างไรคุณก็ต้องยอมรับ!น่าเสียดายที่รางวัลโนเบลเน่าๆ ในตอนนี้ไม่คู่ควรกับลุงหยวนของพวกเราเสียแล้วออกทะเลไปไกลแล้ว!เฉินชางคิดว่าสักวันหนึ่งจะต้องก