มหัวใจศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง เขาไม่รู้จักฉัน แต่ฉันรู้จักเขา นี่มันน่าอายขนาดไหนกัน!เขามองหม่าเยว่ฮุยที่ไม่รับรู้ถึงปัญหาของตนเลยสักนิดแล้วถอนใจ ช่างเถอะๆ ฉันจะไปโมโหอะไรเขา เดี๋ยวได้อกแตกตายเข้าสักวัน! ขนาดลูกพี่เขายังคร้านจะถือสาเขาเลย แล้วฉันจะไปสนเขาทำไม!อย่าโมโห!สีหน้าสวีจื่อหมิงผ่อนคลายลง “เสี่ยวเฉินไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักเสี่ยวเฉิน!”หม่าเยว่ฮุยอึ้งไป “หัวหน้าสวี คุณน่ะ…ยังเก่งสู้เฉินชางไม่ได้เลย!”สวีจื่อหมิงหน้าเจื่อนอีกครั้ง แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน “การแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจเมื่อปลายปีที่แล้วผมเป็นกรรมการผู้เชี่ยวชาญในการแข่งขันเสี่ยวเฉินเด่นอย่างกับหงส์กลางฝูงกา ผมย่อมรู้จักเขาอยู่แล้ว!”เฉินชางได้ยินแล้วรีบหัวเราะเขินๆ “หัวหน้าสวี อยากพบคุณมานานแล้วครับ! ที่จริงผมเคยอ่านบทความคุณหลายฉบับ เนื้อหาเฉียบคมมากครับ ผมว่าคุณมีความรู้เรื่องโรคลิ้นหัวใจดีมากเลยครับ!ที่จริงชื่นชมมานานแล้วแต่ไม่ได้พบหน้าสักที! ความจริงอาจารย์สวีก็ถือว่าเป็นกึ่งอาจารย์ของผมเหมือนกันครับ!”พอพูดแบบนี้ออกมา ทุกคนต่างรู้สึกสบายใจขึ้นมากจริงๆ พวกหมอแผนกศัลยกรรมหัวใจก็พากันเริ่มทำงานสวีจื่อหมิงได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้แล้วหัวเราะทันที ดีมาก! คุยกับคนฉลาดดีกว่า!อีกอย่างเขารู้ว่าเฉินชางไม่ได้พูดไปตามมารยาท แต่เคยอ่านบทความของเขาจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงพูดเรื่องพวกนี้ออกมาไม่ได้หม่าเยว่ฮุยกระแอม “เสี่ยวเฉิน คนเราพูดตา
