ยิ้ม มองเสี่ยวเคอที่โกรธจนหน้าแดง เดาว่าน่าจะโดนพยาบาลอาวุโสเมื่อครู่นี้ต่อว่า “มา ผมฉีดเองครับ”เฉินชางรับยามา ฉีดเข้าไปทันที!ตอนนี้เอง หยางหงเหมยหันกลับมาเห็นเฉินชางฉีดให้กับคนไข้พอดี พลันโกรธจนพูดว่า “นายทำอะไร นี่ไม่ตรงตามขั้นตอนการรักษา เกิดปัญหาขึ้นใครจะรับผิดชอบ!”เฉินชางจนคำพูด ที่นี่คือห้องฉุกเฉิน ทุกคนกำลังกู้ชีพอย่างตั้งใจ คุณจะเอะอะโวยวายอะไร คุณมีประสบการณ์ ก็คิดว่าตัวเองถูกเสมอเหรอ! ผมเป็นหมอ คุณเป็นพยาบาลนะในการวินิจฉัยโรคมักมีพยาบาลอาวุโสมาชี้นิ้วเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยมากตอนแรกเฉินชางไม่ได้ต่อต้านคำแนะนำของเธอ ถึงขั้นที่เรียกเธอว่าอาจารย์หยางอย่างไว้หน้า แต่ผมต่างหากที่เป็นหมอ คำสั่งของผมต่างหากที่ถูกเฉินชางไม่หยุดมองเธอด้วยซ้ำหยางหงเหมยเห็นแบบนี้ก็โกรธเล็กน้อย “เป็นแค่เด็กฝึกงานถ้าเกิดปัญหาขึ้นใครจะรับผิดชอบ”เฉินชางตะโกนเสียงเย็น “อย่ามาเอะอะโวยวายในห้องฉุกเฉินครับ อีกอย่างอย่าเรียกผมว่า ‘นาย’ เรียกผมว่าหมอเฉินครับ!หัวหน้าอวี๋ให้สิทธิ์การรักษากับผม ผมมีสิทธิ์ออกคำสั่ง มีปัญหาอะไรให้ไปหาหัวหน้าครับ! ลี่ลี่ ตอนนี้ต้องกู้ชีพคนไข้ก่อน ปิดประตู คนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเชิญออกไปครับ!”หยางหงเหมยชะงักอยู่กับที่ทันทีเป็นแค่เด็กฝึกงานคนหนึ่ง นายกลับกล้าด่าฉัน หนำซ้ำ ยังไล่ฉันอีก??หยางหงเหมยเลือดขึ้นหน้าทันที โกรธจนหายใจถี่อย่าคิดว่าพยาบาลในโรงพยาบาลจะรังแกได้เชียว พยาบาลของ
