ถลาเข้ามา ท่าทางกระหืดกระหอบ หมอบลงพลางหอบหายใจแฮ่กอยู่กับพื้น!แต่!ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเขาสายตาของทุกคนจับจ้องที่เฉินชาง!“เสี่ยวเฉิน เป็นไงบ้าง” อวี๋หย่งกังเอ่ยถามอย่างร้อนรน!หม่าเยว่ฮุยที่หมอบอยู่กับพื้นพลันอึ้งไป ผ่าตัดเสร็จแล้วเหรอแม่ง!มาสายอยู่ดีเหรอ!พอคิดถึงตรงนี้ หม่าเยว่ฮุยก็รู้สึกจุกขึ้นมาแต่คิดอีกทีเหล่าอวี๋ก็อยู่ เขาจึงถอนหายใจโล่งอกถ้าเหล่าอวี๋อยู่คงไม่เป็นไรหรอกมั้งแต่ตอนนี้เอง เฉินชางอดถอนใจไม่ได้“เฮ้อ…ผม…ผมยังทำไม่เสร็จ!”เฉินชางตำหนิตัวเองเล็กน้อย!ทันใดนั้นทุกคนที่ได้ยินคำของเฉินชางก็หน้าเปลี่ยนสี!ผ่าตัดล้มเหลวเหรอ นี่มันน่าตกใจไปแล้วมั้งหม่าเยว่ฮุยเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นทันที!แม่งเอ๊ย ยุคทองของเหล่าหม่าเพิ่งมาถึง ยังไม่ทันได้กำจัดเหล่าอวี๋ ชีวิตการทำงานฉันก็จะจบลงแล้วเหรอนี่…นี่มันน่าคับแค้นใจไปแล้วมั้ง!หม่าเยว่ฮุยกำลังจะร้องไห้จริงๆ แล้วเขาคิดไกลมาก เขารู้สึกว่าชีวิตนี้ยังมีเรื่องที่ไม่ได้ทำอีกมากมีความฝันหลายอย่างที่ยังไม่เป็นจริง รายการสิ่งที่อยากทำให้สำ เร็จยังไม่ได้ทำอีกเป็นกอง เขาไม่อยากจบเห่เร็วขนาดนี้…หม่าเยว่ฮุยอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออกจริงๆแต่ตอนนี้เอง เฉินชางก็พูดต่อ “ปมสุดท้าย เวลามันกระชั้นเกินไป ตอนที่ผมคิดอยู่ว่าจะผูกเงื่อนพิรอด เงื่อนสามชั้น หรือว่าเงื่อนกากบาทดี ลังเลอยู่แป๊บนึงแล้วก็เลือกเงื่อนสามชั้น ผมน่าจะผูกปมรวม!”คำพูดของเฉินชางทำเอาทุกคนงง!ถ้าหัวห
