ม่ได้กำเริบแค่ครั้งสองครั้งใช่ไหมนะ หรือที่บ้านดันไม่รู้เรื่องพอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็พูดกับหยางเจี๋ยว่า “ไปเรียกหมอซินมาหน่อยครับ ให้เขามาตรวจยูซีจีสี่มิติ (ตรวจเอคโคหัวใจ) ให้น้องหน่อยครับ!”ตอนนี้เทียบกับการตรวจอย่างอื่นแล้ว ตรวจเอคโคหัวใจสี่มิติจะเห็นได้ชัดที่สุด ถึงขนาดวินิจฉัยระดับออกมาได้เลย!หยางเจี๋ยพยักหน้าแล้วรีบลุกขึ้นด้านเฉินชางมองฉินฟางแล้วอดพูดไม่ได้ว่า “เคสน้องค่อนข้างร้ายแรงครับ น้องเป็นโรคลิ้นหัวใจไมทรัลรั่ว อีกอย่างดูจากสภาพในตอนนี้แล้วอาจจะมีหัวใจล้มเหลวร่วมด้วยแต่ว่า! ถ้าน้องมีอาการแบบนี้ต้องไม่ใช่ครั้งแรกแน่ๆ ถึงกับมักจะกำเริบอยู่เป็นประจำ พวกคุณได้คอยดูมาก่อนหรือเปล่าครับ”พอฉินฟางได้ยินคำของเฉินชางก็นั่งอึ้งไม่ขยับตัว งุนงงไปเลย!“ฉะ…ฉันไม่รู้ค่ะ…” ในใจฉินฟางเต็มไปด้วยความละอายใจเฉินชางอดส่ายหัวไม่ได้ “น้องไม่เคยบาดเจ็บภายนอกหรืออะไรใช่ไหมครับ เมื่อก่อนเคยป่วยอะไรไหมครับ”ฉินฟางผงะไป!จู่ๆ เธอก็พบว่าตนดันไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับลูกเลย ขนาดคำถามพื้นฐานแบบนี้ยังตอบกลับไปยากอาการป่วยของลูก ลูกเคยบาดเจ็บหรือเปล่า ลูกได้เจอเรื่องอะไรมากันแน่ เธอที่เป็นแม่ดันไม่รู้อะไรเลย…น้ำตาของการโทษตัวเองไหลออกมาจากดวงตาไม่หยุด ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจและสงสารตนเป็นแม่ที่ผ่านเกณฑ์หรือเปล่าพอเห็นฉินฟางร้องไห้แบบนี้ เฉินชางก็อดถอนหายใจไม่ได้…อดทนรอหมอซินมาตรวจให้เลยภาพเอคโคหัวใจสี่มิ
