ไอเดียครับ!”ทันที่เฉินชางพูดออกมาก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนโดนรอบทันทีทุกคนรู้จักแพทย์ฝึกงานในแผนกคนนี้เป็นอย่างดี แต่บอกตามตรง ทุกคนไม่ได้สนใจมากนัก เพราะแพทย์ฝึกงานตัวเล็กๆ คนหนึ่งไม่ได้มีความสำ คัญกับทั้งแผนกฉุกเฉินอันดับหกอันใหญ่โตจริงๆอวี๋หย่งกังมองดูเฉินชาง “หา เสี่ยวเฉิน คุณมีไอเดียอะไร”เฉินชางเดินไปข้างหน้าอย่างครุ่นคิด “ทุกคนดูสิครับ แผลฉีกขาดของหลอดอาหารเสียหายค่อนข้างน้อย อีกอย่างบาดแผลก็ไม่มีรูปแบบตายตัวเอามากๆ ที่จริงไม่ว่าจะเลือกเอาลำไส้ใหญ่จากร่างกายผู้ป่วยมาแทนหรือเลือกเอาผิวหนังกล้ามเนื้อพลาทิสมาบริเวณคออย่างที่หัวหน้าอวี๋พูดก็มีข้อจำ กัดสูงมากทั้งนั้นครับ!”ทุกคนพากันพยักหน้า พวกเขารู้หลักการนี้ดีเฉินชางพูดต่อ “ที่จริงผมก็คิดอยู่ว่าที่จริงตำแหน่งนี้เลือดใช้วัสดุซ่อมแซมพิเศษอย่างหนึ่งได้ครับ!นั่นก็คือเนื้อเยื่อปอด!”พอพูดออกมาแบบนี้ คนที่อยู่รอบๆ ก็เงียบลงทันทีใช้เนื้อเยื่อปอดมารักษาหลอดอาหาร พวกเขาเพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรกแต่ฉางสยงกลับอึ้งไปโดยพลัน!ไอเดียแสนสร้างสรรค์นี้ไม่ได้คิดขึ้นมาลอยๆ เป็นอันขาด แต่มีบทความสนับสนุนอยู่ เขาจำ ได้ว่าเคยเห็นบทความประมาณนี้อยู่ในเดอะแลนซิตเฉินชางพูดต่อ “ผมหมายถึงใช้แผ่นเนื้อเยื่อปอดมารักษาความเสียหายที่ไม่มีแบบแผนของหลอดอาหารในช่องอก!ก่อนอื่นเป็นเพราะวัสดุที่ใช้รักษา ใช้เนื้อเยื่อปอดรักษาหลอดอาหารที่มีพื้นที่กว้างเพราะดึงเอาวัสดุมาใช้