วีอ้ายชิงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ฉันดูแลให้เองค่ะหัวหน้า”…………พรุ่งนี้วันเสาร์ สวีอ้ายชิงเองก็มีน้ำใจมาก โทรชวนเฉินชางไปดูบ้านแถวนั้นแต่เช้าถึงขั้นเอาอาหารเช้าที่บ้านมาให้เฉินชางด้วยทำให้เฉินชางอดรู้สึกเป็นกันเองไม่ได้ตลอดช่วงเช้า ภายใต้การนำทางของเซลล์ พวกเขาเดินดูห้องชุดประมาณเจ็ดแปดชุด เฉินชางเลือกรูปแบบห้องที่ดูดีหน่อยหันหน้าไปทางทิศตะวันออกห้องไม่ใหญ่มาก และเฉินชางเองก็ไม่ได้ต้องการให้ใหญ่เกินไปเฉินชางรู้สึกพอใจกับบ้านและไม่อยากทำให้สวีอ้ายชิงเสียเวลาจึงเซ็นสัญญาเสียเลยตอนกลางวัน เฉินชางอดพูดไม่ได้ “พี่สวี ถ้างั้น…กลางวันกินข้าวด้วยกันไหมครับ”สวีอ้ายชิงปฎิเสธพร้อมรอยยิ้ม “ลูกรออยู่ที่บ้าน ฉันต้องรีบกลับบ้านค่ะ”เฉิงชางจนปัญญา ทำอะไรไม่ได้เช่าบ้านเสร็จ เฉินชางส่งคลิปวิดีโอให้ฉินเยว่ หลังจากเห็นบ้านที่จะอยู่ด้วยกันแล้วฉินเยว่ก็ดีใจมากช่วงบ่ายจึงรีบไปเก็บของใช้จำ เป็นที่บ้านเฉินชางส่งไปบ้านหลังเล็กๆ นี้ก็ถือว่าได้สร้างเสร็จแล้ว
