หม่าเยว่ฮุยยืนขมวดคิ้วมอง CT ทรวงอก ฟังการรายงานอาการของคุณหมอที่อยู่ข้างๆ“คนไข้เพศหญิงอายุสามสิบสามปี ในสองเดือนนี้เกิดอาการหายใจติดขัด ตัวเขียว ไอติดต่อกันหลายครั้ง คลื่นไส้อาเจียนเป็นบางครั้ง ที่ผ่านมาสุขภาพแข็งแรง มีลูกสองคน ไม่เคยแท้ง…”เฉินชางเห็นข้างๆ มีสามีภรรยาวัยรุ่นคู่หนึ่งยืนอยู่ ดูแล้วน่าจะเป็นคนไข้หม่าเยว่ฮุยครุ่นคิด อาการหายใจลำบากฉับพลันโดยไม่มีโรคหัวใจและปอด ต้องพิจารณาอะไรติดเชื้อ โรคเลือด ล้วนทำให้ระบบหายใจล้มเหลวได้!ส่วนโรคติดเชื้อ…จู่ๆ หม่าเยว่ฮุยก็ถามว่า “มีไข้ไหมครับ”หญิงสาวส่ายหน้า จู่ๆ เธอก็เหมือนนึกอะไรออก รีบพูดเสริมว่า“ไม่มีค่ะ ฉันคิดว่าน่าจะแพ้ เพราะมีครั้งหนึ่งที่มีผื่น พอทายาก็หายแล้ว”หม่าเยว่ฮุยพลันถาม “ตรวจการแพ้หรือยังครับ”หมอหนุ่มพยักหน้า “ตรวจแล้วครับ ไม่มีการแพ้ที่เด่นชัดอะไร”หม่าเยว่ฮุยพูดกับหมอที่อยู่ข้างๆ “ขอรายงานผลตรวจหน่อยครับ”หมอรีบยื่นไป เฉินชางตัวสูง ยืนอยู่ข้างหลังก็มองเห็นผลตรวจอย่างชัดเจนหลังจากอ่านจบ เฉินชางอึ้งไปทันทีผนวกกับตรวจผลนี้ คงไม่ได้ติดเชื้อ ยิ่งไม่ใช่อาการแพ้ของทางเดินหายใจ ถ้าอย่างนั้นจะเป็นอะไรตอนนี้เอง แม้แต่หม่าเยว่ฮุยยังประหลาดใจเล็กน้อยเฉินชางมอง CT ทรวงอก มองลงไปทีละชั้นๆอยากหาจุดบกพร่องให้เจอ แต่…ฟิล์มนี้ธรรมดามาก ไม่ต่างกับคนปกติเลยสักนิดหรือจะเป็นโรคในช่องท้องตอนนี้เอง เฉินชางอดพูดไม่ได้ “กะบังลมข้างซ้ายของเธอ…เห
