หลอดเลือดด้วยบอลลูนช่วยฟื้นคืนชีพของหลอดเลือดแดงกับเขาผมเห็นว่าเขาทำได้ดีมาก อยากแลกเปลี่ยนความรู้ด้วยสักหน่อย”ได้ยินหัวหน้าอวี๋พูดแบบนี้ จางหย่วนเผยรอยยิ้มทันที “หัวหน้าครับ จากที่ดูเมื่อครู่นี้ผมทำเป็นแล้วครับ ผมกลับไปสอนหัวหน้าเอง!”เมื่อครู่นี้เขามองเห็นอย่างชัดเจนและเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วจริงๆ ความจริงง่ายมาก เขาคิดว่าตนฝึกบ่อยๆ ก็ทำได้เช่นกัน ก็เหมือนกับการเจาะเข็มเข้าไปไม่ใช่เหรออวี๋หย่งกังชะงักไปทันที “คุณทำเป็นเหรอ”จางหย่วนพยักหน้า “ดูจากที่เขาทำจนเข้าใจแล้วครับ! ผมนั่งอยู่ข้างๆ นี่แหละ”อวี๋หย่งกังจุดประกายความหวังขึ้นอีกครั้ง “ผ่าตัดเสร็จแล้วคุณมาสาธิตดูก่อนค่อยเลิกงาน”จางหย่วนรับปากอย่างดีใจ ในที่สุดก็จะได้แสดงฝีมือกับหัวหน้าแล้ว “ไม่มีปัญหาครับ! ผมทำไม่ได้ผมจะไม่เลิกงาน!”…………ระหว่างทาง สิ่งที่จางหย่วนและหยางฮุ่ยดีใจที่สุดคือสถานการณ์ของคนไข้คงที่แล้ว พอไปถึงโรงพยาบาล บุคลากรทางการแพทย์ทุกคนเร่งรีบเตรียมตัวและลงมือแม้ห้ามเลือดด้วยบอลลูนช่วยฟื้นคืนชีพของหลอดเลือดแดงแต่ก็เกินหนึ่งชั่วโมงไม่ได้ ถึงอย่างไรก็ต้องเร่งผ่าตัดให้เสร็จ!คนเหล่านี้คุ้นเคยกับงานกู้ภัยที่ตื่นเต้นและเป็นระบบระเบียบมานานแล้ว สิ่งเดียวที่ปรับสมดุลความตึงเครียดได้คือ ล้อเพื่อนร่วมสงครามตอนที่อาการของคนไข้คงที่แล้วชีวิตแบบนี้แม้จะตึงเครียด แต่ก็มั่นคงคนไข้ถูกเข็นลงรถ และเริ่มการกู้ชีพอย่างรวดเร็วแผนกห้องปฏิบ