เฉินชางออกมาจากห้อง อดถอนใจอย่างห้ามไม่ได้!
อยู่กับฉินเยว่อะไรก็ดี แต่เปลืองหนังปากไปหน่อย…
เฉินชางอดถอนใจไม่ได้ ลูบปากตัวเองแล้วเจ็บนิดหน่อย!
ไหนว่าให้ผมจู่โจมเองไง!
กัดผมทำไม
เฉินชางถอนใจแล้วกลับไปนอนที่ห้องของตนเสียเลย
ต้าหวงมองเฉินชางครั้งหนึ่ง ถอนใจอย่างดูถูก ส่ายหัวแล้วมองสุนัขเสี่ยวฮวาตัวงามที่อยู่นอกประตูตัวนั้นก็ร้องไห้กระซิกๆ รอคนพวกนี้ไปแล้ว ผมก็จะเป็นอิสระแล้ว!
อาฮวา รอผมนะ!
อาฮวาเป็นหมาพันทางที่ขนสีขาวแซมดำตัวหนึ่ง ตัวไม่ใหญ่มาก แต่ขนพลิวไสว โดยเฉพาะขนตรงศีรษะที่ห้อยปรกลงมาถึงครึ่งดวงตา ทำให้ดวงตาอาฮวาน่าหลงใหลมาก!
ว่ากันว่าในตัวอาฮวามีสายเลือดซามอยด์ที่สูงส่ง สำหรับต้าหวงแล้ว เรื่องนี้มีแรงดึงดูดอย่างบอกไม่ถูก
พอคิดถึงตรงนี้ ต้าหวงก็ไล่แม่ไก่ที่อยู่ในมือไป ลุกขึ้นมาแล้วเดินส่ายหัวรอบหนึ่ง แสดงให้เห็นว่า อาฮวาเธอเห็นหรือยัง ฉันหล่ออีกแล้ว!
อาฮวามองดูต้าหวงผ่านประตูใหญ่อยู่สิบวินาทีเต็มๆ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็วิ่งตามสุนัขตัวใหญ่ขนทองที่อยู่ข้างหน้าตัวหนึ่งไป คราวนี้ไม่หันกลับมาอีก!
ต้าหวงเห็นภาพนี้เข้าก็ค่อนข้างเจ็บปวดใจ!
มันหมอบลงไปกับพื้นอย่างหมดสภา
