ประโยคเดียวทำเอาเฉินต้าไห่ตกใจสะดุ้งโหยง!
เขาที่เดิมทียังงัวเงียอยู่ตื่นเต็มตาทันที!
กินยาฆ่าแมลงเหรอ คืนวันตรุษจีนเธอกินอะไรไม่กิน กินยาฆ่าแมลงงั้นเหรอ
เฉินต้าไห่ก็ตกใจจนสับสน “กินยาฆ่าแมลงเหรอ รีบโทรส่งศูนย์สุขภาพประจำหมู่บ้านสิ! ตอนนี้มาหาฉันแล้วมีประโยชน์อะไรล่ะ!”
เฉินต้าไห่ก็ตอบกลับอย่างร้อนรน
หยางเต๋อโหย่วพูดขึ้นว่า “ใครมาหานายเล่า เฉินชางอยู่บ้านนายไหม ฉันมาหาเขา รีบให้เฉินชางไปดูว่าเป็นอะไรไหม! ช่วยชีวิตได้หรือเปล่า! อย่ามัวแต่ชักช้า”
หลังจากเฉินต้าไห่ได้ยินก็รีบลุกขึ้นกำลังจะไปเคาะประตู
แต่เฉินชางกลับแต่งตัวเรียบร้อยแล้วรีบเดินออกมา
กลางคืนเงียบจนน่ากลัว ข้างนอกมีเสียงลมพัดหญ้าปลิว อะไรก็ชัดเจนหมด
เฉินชางย่อมได้ยินเรื่องได้รับพิษจากยาฆ่าแมลง ดังนั้นจึงแต่งตัวอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งออกมาทันที
ทางด้านฉินเสี้ยวยวนก็ตื่นแล้ว ส่วนฉินเยว่ก็เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วรีบออกมา
ทั้งครอบครัวตื่นกันหมด
เฉินชางเห็นหยางเต๋อโหย่วแล้วก็ถามว่า “อาหยาง เกิดอะไรขึ้นครับ”
หยางเต๋อโหย่วเห็นเฉินชางแล้วก็ตบหน้าตักทันที รีบพูดว่า “เกิดเรื่องแล้ว! เสี่ยวเฉิน หวังฟ่านที่เรียนชั้นเดียวกันกับนายคนนั้น เมื่อก
