ตอนนี้เอง ทุกคนเริ่มสงบลง ตาจ้องมองเด็กน้อย
ด้านเฉินเจี้ยนกั๋วกับเฉินเจ๋อตงพอเห็นเฉินกั๋วฮว๋าแล้วก็ผงะไป ทันที
นี่มันผู้ว่าการเฉินไม่ใช่เหรอ ทะ…ท าไมเขารู ้จักกับเฉินชางด้วย
เฉินกั๋วฮว๋ากับพวกเขาไม่ใช่คนระดับเดียวกัน เฉินกั๋วฮว๋าเป็ นถึง ผู้น าใหญ่ของเมืองจิ้นหยางโดยแท้จริง มิหนาซ้ายังเพิ่งอายุสี่สิบกว่า ปี ประสบความสาเร็จตั้งแต่อายุน้อย
ทางด้านเฉินชางเห็นสีหน้าเด็กยิ่งเริ่มคล้า ทว่ายังรู ้สึกตัวดีอยู่ แต่เห็นได้ชัดว่าเด็กตกใจ มือทั้งสองจับคอแน่น ร ้องไห้ไม่ออกด้วย ซ้า!
เฉินชางรีบอุ้มเด็กขึ้นมาวางไว้บนตัก ปลอบประโยคหนึ่งว่า “ผ่อนคลายหน่อย!”
พอพูดจบมือขวาก็กาหมัด หันนิ้วโป้ งเข้าด้านใน วางไว้บริเวณ ด้านล่างซี่โครง ที่จริงตาแหน่งนี้ก็มีประโยชน์ช่วยเรื่องการตรึงตัวให้ แน่น!
จากนั้นเฉินชางก็ใช ้มือซ ้ายก็กุมมือขวาเอาไว้ อุ้มเด็กขึ้น แล้ว ออกแรงโยกตัวจากลงขึ้นล่าง จากหน้าไปหลังทันที!
ภาพสี่มิติพลันปรากฏขึ้นในสมองเฉินชาง เขารู ้สึกได้ชัดเจนว่า พอตนออกแรง เนื้อเยื่ออ่อนที่อยู่ใต้กระบังลมก็เกิดแรงอัดดันขึ้น ด้านบนในชั่วพริบตา ทาให้แรงดันภายในกระบังลมเพิ่มขึ้นทันที!
ความจริงเดิมทีตอนที่หายใจไม่ออก ในกระบังลมยังมีมวล อากาศหลงเหลืออยู่ แต่ตอนนี้มวลอากาศที่เหลืออยู่ในปอดกลายเป็ น ลูกโป่ งคู่ไปกับแรงดันนี้ในชั่วพริบตา อากาศพุ่งขึ้นด้านบน เปลี่ยน สภาพเป็ นลูกโป่งพุ่งจู่โจมค่อนข้างแรง!
