เฉินชางรู ้สึกว่า กลิ่นอายตรุษจีนที่บ้านเกิดเข้มข้นกว่าในเมือง แน่นอนว่าอาจจะเพราะไม่มีคนฉลองตรุษจีนเป็ นเพื่อน พวกเขาต่างหัวเราะฮ่าๆ อยู่หน้าโทรทัศน์เหมือนกัน ความรู ้สึก ตอนหัวเราะกลับไม่เหมือนกัน เฉินต้าไห่ไม่เคยมองว่าการทาอาหารที่บ้านยุ่งยาก ไส้เกี๊ยวเป็ น สิ่งที่เขาถนัดมาก เฉินชางชอบกินตั้งแต่เด็ก ตรุษจีนปีนี้เฉินต้าไห่ทาไส้สามอย่าง มีไส้เนื้อวัว แพะและหมู เฉินชางนึกถึงไส้กุยช่ายไข่ของบ้านเหล่าฉินแล้วอดตกอยู่ใน ภวังค์ความคิดไม่ได้ หรือตนไม่ควรเอาโก่วฉีพวกนี้กลับมา
ช่างเถอะ ช่างเถอะ! ผู้อานวยการฉินไม่ขาดของแบบนี้หรอก…มั้ง
เพราะหมู่บ้านหนานซานอยู่ใกล้ภูเขา ทางการไม่ให้จุดพลุจุด ประทัดมาหลายปีแล้ว แต่ละบ้านจะตั้งกองไฟบนลานหน้าบ้านในคืน ก่อนวันตรุษจีน โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็ นฟืน เรียกกันว่ากองเพลิง ตรุษจีน
เช ้าตรู่วันตรุษจีนตื่นมาจุดไฟ หมายถึงการกาจัดความชั่วร ้าย ของปีที่แล้ว เพื่อให้ปีใหม่มีแต่ความโชติช่วงชัชวาล
เฉินชางมองทั้งหมดนี้แล้วรู ้สึกทั้งคุ้นเคยและแปลกใหม่ในเวลา เดียวกัน
ตอนที่ดูรายการเคาท์ดาวน์ เฉินชางพบว่าปี นี้สิงอวี่ได้ออก รายการเคาท์ดาวน์ด้วย
หยางจยาฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ จุ๊ปากชื่นชม “ดูสิ เขาเล่นเปี ยโนได้ ไพเราะแค่ไหน ต่อไปให้ลูกเรียนเปียโนด้วย”
เฉินต้าไห่คลี่ยิ้ม “มีดทาอาหารของเหล่าเฉินจะขาดการสืบทอด แล้ว…”
ทุกคนอดหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้
