ญาติกันก็ใช่ว่าเจอกันยิ่งบ่อยแล้วความสัมพันธ ์ยิ่งแน่นแฟ้ น ห่าง กันหน่อย เจอกันตามเทศกาล ความสัมพันธ ์จึงจะดี
เมื่อก่อนเฉินชางไม่เข้าใจ ตอนนี้เพิ่งจะรู ้
ห่อเกี๊ยวเสร็จ เฉินชางเล่าเรื่องที่น่าสนใจของโรงพยาบาลให้พ่อ แม่ฟัง แต่หยางจยาฮุ่ยไม่สนใจเรื่องสนุกพวกนี้เลยสักนิด กลับสนใจ เรื่องของฉินเยว่มากกว่า
เฉินชางจึงต้องเล่าเรื่องของฉินเยว่
แม้เป็ นเรื่องเล็กในชีวิตประจาวัน แต่หยางจยาฮุ่ยฟังแล้วก็มี ความสุขมาก!
โดยเฉพาะเฉินต้าไห่ หลังจากรู ้ว่าฉินเยว่ชอบกินหม้อไฟก็ลุกไป หาตาราของคุณปู่เฉินชางทันที ในนั้นมีสูตรหม้อไฟ
นี่ทาให้เฉินชางหัวเราะไม่ได้ร ้องไห้ไม่ออก!
ห่อเกี๊ยวเสร็จแล้ว พร ้อมรับประทานพรุ่งนี้เช ้า
นี่คือประเพณีธรรมเนียมของตระกูลเฉิน หมายความถึงการ เหลือกินเหลือใช ้ทุกปี และเป็ นสัญญาณของความเจริญรุ่งเรืองใน ชีวิต
เช ้าวันถัดไป หลังจากตื่นนอน เฉินชางจุดไฟฉลองตรุษจีน ด้าน ล่างสุดเป็ นต้นถั่ว ตรงกลางปูด้วยฝักข้าวโพด ภายนอกเป็ นกิ่งก้าน และไม้ล าต้น ขอเพียงแค่จุดไฟบนต้นถั่วตรงกลาง ไม่นานไฟก็ลุก โชนขึ้นมา
โดยทั่วไปมักจะเพิ่มกิ่งหม่อนในไฟตรุษจีน ความหมายถึงการ เผาเรื่องราวที่ไม่ดีของปีที่แล้ว
ไม่ถึงกับเป็ นเรื่องงมงาย เป็ นความหวังที่ประชาชนมีต่อชีวิตก็ เท่านั้น
หลังจากหยางจยาฮุ่ยตื่นนอนก็เริ่มจุดธูป ‘ไหว้บรรพบุรุษ’ ‘บูชา เทพเจ้าแห่งขุนเขา’…วิ่งวุ่นทั้งเช ้า
