เฉินชางเห็นว่าได้เวลาแล้วก็รีบปูผ้าขนหนู!
ทุกคนรวบรวมสมาธิมองฉากที่กาลังจะเกิดขึ้นอย่างประหม่า!
ทุกคนกังวลเล็กน้อย!
จางซูอิงคิดไปคิดมาก็เดินไปช่วย
ตอนนี้เอง จางเยว่จยาก็เริ่มกรีดร ้องขึ้นมา
“เจ็บ! เจ็บมาก!”
“กรี๊ด…”
กระบวนการนี้เจ็บมากจริงๆ
ตอนนี้ปากมดลูกเปิดสิบเซนติเมตรแล้ว มาถึงระยะที่สองของการ คลอด ระยะนี้เป็ นช่วงที่สาคัญที่สุด!
ทุกคนจ้องเฉินชาง หวังให้มีปาฏิหาริย์
จางจิ้นเฟิ งมองเฉินชางพลางพูดเสียงเบา “เสี่ยวเฉิน ไม่ต้อง กดดัน รักษาไว้ได้คนเดียวก็พอแล้ว!”
เฉินชางพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร!
ขณะนี้ ความจริงทุกคนแอบตัดสินใจไปแล้วว่ารักษาเด็กไว้แค่ คนเดียวก็พอแล้ว!
เนื่องจากเคสคลอดยากเนื่องจากตาแหน่งครรภ์ผิดปกติในฝา แฝดแบบนี้ ยากมากที่จะรักษาไว้ได้ทั้งสองคน!
เฉินชางไม่ได้ส่งเสียง เขาอยากรักษาไว้ทั้งสองคนจริงๆ
พวกเขาล้วนมีสิทธิ์ที่จะได้เห็นโลกใบนี้…
เฉินชางให้ก าลังใจตัวเองเฉินชางสู้ๆ!
ตอนนี้ฤทธิ์ของอ๊อกซิโตซินรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว การบีบตัวของ มดลูกก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
ตอนนี้เฉินชางไม่กล้าประมาทเลยสักนิด เขาเตรียมความพร ้อม เสร็จแล้ว!
ทันใดนั้นเอง จู่ๆ จางเยียนก็พูดขึ้น “หัวหน้าเฉิน ระวังนะคะ มี ความเป็ นไปได้ที่ส่วนนาจะขัดกัน!”
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที!
ทาไมถึงยังมีความเป็ นไปได้ที่ส่วนนาจะขัดกัน
