กลิ่นอายตรุษจีนตามถนนยิ่งเข้มข้นขึ้นแล้ว!
ไม่นานพานาเมร่าของเฉินชางก็จะแซ่ฉินแล้ว!
พอเขามองดูของตรุษจีนที่อัดแน่นเต็มกระโปรงหลังรถก็รู ้สึกว่านี่ เป็ นความรู ้สึกของช่วงตรุษจีนจริงๆ
ห้างสรรพสินค้าอันจอแจมีผู้คนคับคั่ง ทุกคนต่างกาลังเตรียม ของตรุษจีน
ปีนี้เฉินชางลาหยุดกับหัวหน้าเพื่อกลับบ้านไปพักผ่อนดีๆ ช่วง ตรุษจีนสักสองสามวัน พอผ่านตรุษจีน ราวๆ ชิวฉิกชิวโป๊ ย[1]ค่อย เตรียมไปเมืองหลวง
ด้านเฉินชางตัดสินใจว่าก่อนตรุษจีนจะเข้าเวรให้ครบ หลัง ตรุษจีนจะได้พักผ่อน
เฉินชางไม่กลับบ้าน เขาอยากอยู่กับพ่อแม่ดีๆ รอถึงชิวซา[2] ครอบครัวเหล่าฉินจะมากินข้าวพูดคุยกันที่บ้านเฉินชาง
ทางนี้เมื่ออู๋ถงฝู่รู ้ว่าเฉินชางจะมาฝึกงานที่ศูนย์ฉุกเฉิน อย่าว่าแต่ ปฏิเสธเลย ตัวเขายังดีใจจนตอนเที่ยงดื่มไปสองจอก
เขาชอบเจ้าหนูเฉินชางนี่จริงๆ!
……
……
ทั้งโรงพยาบาลเริ่มเตรียมแผ่นบทกลอนคู่
แต่ยิ่งเป็ นคืนสิ้นปี แผนกฉุกเฉินก็ยิ่งยุ่ง ร่างกายมนุษย์เผาผลาญ ได้ค่อนข้างช ้าในฤดูหนาว ระบบภูมิคุ้มกันของตัวเองก็ยิ่งทางาน ค่อนข้างช ้า นี่ก็เป็ นช่วงที่เชื้อโรคฉวยโอกาสได้
ผู้ป่ วยโรคหวัดก็มีมากยิ่งขึ้น ตอนนี้ทุกคนยิ่งตั้งตาคอยหิมะตก หนักครั้งต่อไป
ห้องฉุกเฉินมีหนูน้อยน่ารักมาเยือน เป็ นเด็กหญิงอายุสี่ขวบ พอ เธอยิ้มขึ้นมาแล้วราวกับตุ๊กตากระเบื้อง ทาเอาฉินเยว่ชื่นชอบเป็ น อย่างมาก
