ทั้งสำนักงำนควบคุมเริ่มขะมักเขม้นทำงำนเป็ นขั้นเป็ นตอน
หัวหน้ำสิบกว่ำคนติดต่อคนให้มำช่วย หมอแผนกโรคหัวใจกับ หมอแผนกตรวจคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจสำมสิบกว่ำคนจดจ่อกับกำรวินิจฉัย สัญญำณคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจพร ้อมๆ กัน
แต่!
ตอนนี้พวกเขำพบปรำกฏกำรณ์น่ำตื่นตะลึงอย่ำงหนึ่ง
นั่นก็คือเฉินชำงอ่ำนคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจได้เร็วกว่ำพวกเขำอย่ำง น้อยหนึ่งเท่ำ!!
ใช่แล้ว!
แม้แต่หลี่ไคจี้ยังค่อนข้ำงทึ่ง เขำมองเฉินชำงวินิจฉัยคลื่นไฟฟ้ ำ หัวใจแต่ละภำพ แล้วแยกประเภทส่งให้เจ้ำหน้ำที่ที่รับผิดชอบทำสถิติ อีกกลุ่มหนึ่ง
ขนำดหลี่ไคจี้ยังไม่เร็วเท่ำเฉินชำง!
หลี่ไคจี้อดนิ่วหน้ำเล็กน้อยไม่ได้ เตือนเสียงเบำว่ำ “หัวหน้ำเฉิน คุณตั้งใจหน่อย”
แต่พอหลี่ไคจี้พูดจบ เฉินชำงยังไม่ทันพูดอะไร เจ้ำหน้ำที่ที่ ตรวจสอบอีกฝ่ ำยก็เอ่ยว่ำ “หัวหน้ำหลี่ หัวหน้ำเฉินอ่ำนแม่นมำกครับ ไม่ผิดเลยสักแผ่น!”
ครำวนี้หลี่ไคจี้อึ้งไปเลย!
เฉินชำงยิ้มเขินๆ “เมื่อก่อนผมรับผิดชอบอ่ำนคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจ โดนเฉพำะ ก็เลยค่อนข้ำงไวครับ!”
คนหลำยสิบคนที่อยู่ข้ำงหลังได้ยินเข้ำก็ผงะไปเลยพวกเรำก็มำ จำกห้องตรวจคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจ นี่คุณ…ว่ำพวกเรำห่วยเหรอ
เฉินชำงจนใจ ตอนนี้ประสำทสัมผัสตนตอบสนองไวเกินไปแล้ว บวกกับกำรวินิจฉัยคลื่นไฟฟ้ ำหัวใจระดับสมบูรณ์เร็วก็…ช่วยไม่ได้หลี่ไคจี้ส่ำยหัว!
ไอ้หนูนี่ แปลกหน่อยๆ…
ช่ำงมันๆ!
