หนูทดลองที่จำลองสภำพโรคเพื่อใช ้ในกำรทดลองได้มีรำคำ หลักหลำยร ้อยไปจนหลักพันด้วยซ้ำ!
ถ้ำคิดทั้งกำรทดลอง คงต้องใช ้ค่ำใช ้จ่ำยหลำยแสนจนถึงหลัก ล้ำนละมั้ง…
เฉินชำงได้ยินเข้ำก็รู ้สึกเจ็บใจหำใดเทียบ!
วิจัยวิทยำศำสตร ์เปลืองเงินที่ไหนกัน!
นี่มันเผำเงินแล้ว!
กู้ซินกลับกัดฟัน “หัวหน้ำหวัง ทดลองเถอะค่ะ ใช ้สต็อกพวกเรำ ให้หมด!”
ยังไงบริษัทก็จะถูกซื้อไปอยู่แล้ว ทิ้งเอำไว้ก็ทิ้งให้คนอื่นอยู่ดีนี่!
เฉินชำงก็ไม่ได้อยู่ว่ำง ตอนเขำออกไปก็คัดลอกข้อมูลไปทั้งหมด ตอนกลำงคืนจะศึกษำดูเสียหน่อย หวังว่ำจะได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ บ้ำง!
อย่ำดูถูกข้อมูลพวกนี้เด็ดขำด ถ้ำวิเครำะห์ในมุมต่ำงออกไป อำจจะได้เบำะแสที่แตกต่ำงโดยสิ้นเชิง!
เฉินชำงรู ้สึกว่ำขอแค่ข้อมูลมีจุดที่ผิดปกติ ขอแค่ตนค้นหำด้วย มุมมองที่ต่ำงออกไป ไม่แน่อำจจะพบข้อมูลที่ถูกละเลยไปก็ได้!
ถึงอย่ำงไรตอนนี้เวชสถิติเขำก็อยู่ระดับสมบูรณ์!
