รู ้สึกถึงเข็มด้ายที่ทะลุผ่าน เฉียนหลินคิดว่าชีวิตของเขาได้ถึงจุด สูงขึ้นแล้ว
หลังจากการผ่าตัดจบลง เฉินชางจากไปตั้งนานแล้ว เฉียนหลินยิ้มอย่างประจบ “ไปดีนะ ครับอาจารย์เฉิน!” สหายตัวประกอบมองอย่างตะลึง “ประจบประแจง! ดีนักนะ!”
เฉียนหลินอึ้ง ประจบประแจง ว่าใคร ไม่ใช่ผมแน่ หรือเป็ นหัวหน้า
คิดถึงตรงนี้ เฉียนหลินมองหัวหน้าแวบหนึ่งแล้วมองสหายตัว ประกอบ A
เถามี่อึ้งงันไป!
ใครกันแน่
ทั้งสามตกอยู่ในภวังค์ความคิด
นี่เป็ นคาถามที่ควรค่าแก่การหารือ!
……
……
หลังจากเฉินชางจากไปก็รีบไปร ้านยา ตอนนี้เขายังหายาแก้ไอ ของบริษัท VOLB ไม่ได้ ในโรงพยาบาลก็ไม่ได้ใช ้
หลังจากกลับถึงแผนกฉุกเฉิน เฉินชางก็เปิดตู้ของตนเอง เอายา แก้ไอของอวี๋อีออกมา
เฉินชางกลับห้องท างานก็หยิบ ‘บัตรยืนยัน’ ออกจากช่องว่าง เสมือน!
ตอนแรกเฉินชางคิดว่าจะใช ้สิ่งนี้สาหรับวินิจฉัยโรครักษายาก เท่านั้น
แต่ตอนนี้เฉินชางอยากรู ้ว่าจะใช ้สิ่งนี้ในการยืนยันได้หรือไม่!
[ยืนยัน…ยาแก้ไอ!] [ก าลังการยืนยัน…] [ยืนยันเสร็จสิ้น!]
ส่วนประกอบ: ไฮดรอกซิลอะพาไทต์ เอฟีดรีน โคดีอีนไฮดรอก ซิลอะพาไทต์…
เฉินชางอ่านผลการยืนยันแล้วมีสีหน้าดีใจทันที!
สาเหตุอาจจะอยู่ที่โคดีอีนไฮดรอกซิลอะพาไทต์
นี่อาจจะเป็ นยาแก้ไอฉบับปรับปรุงของบริษัท VOLB ปรับปรุงไฮ ดรอกซิลอะพาไทต์เพื่อหวังว่าจะมุ่งเป้ าไปที่การแก้ไอที่ออกฤทธิ์ต่อ ประสาทส่วนกลาง
