“คีมหลอดเลือด”
“ผ้าก๊อช!”
“ห้ามเลือด!”
……
การผ่าตัดดาเนินไปโดยมีเถามี่ลงมือด้วยตัวเอง เฉียนหลินมอง เฉินชาง มีความแค้นเคืองในใจแต่ไม่กล้าพูดออกมา ทว่า…ศัตรูที่ ใหญ่หลวงที่สุดของเขาตอนนี้กลายเป็ นสองคนแล้ว
คนแรกคือพ่อ!
คนที่สองคือสุนัขเฉิน!
ไม่ได้หมายความว่าเฉินชางมีความส าคัญเทียบเท่ากับพ่อของ เขา
ยิ่งไม่ได้หมายความว่าพ่อของเขาเลวเหมือนเฉินชาง!
ถึงอย่างไร…นี่ก็เป็ นเป้ าหมายความพยายามทั้งชีวิตของเฉิยนห ลิน
ตอนนี้เถามี่ชอบการเป็ นลูกมือให้เฉินชางมาก แม้ต้องให้เฉิน ชางเป็ นแพทย์ผู้น าทีมก็ไม่เป็ นไร
ถึงอย่างไร…ขโมยความรู ้อาจารย์แล้วก็ควรจะรู ้ตัวหน่อย
ไม่เสียค่าเล่าเรียนก็พอแล้ว ถ้าได้เงินอีกก็คงไม่ถูก
ตั้งแต่เฉินชางผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมหัวใจเป็ น เถามี่มักรู ้สึก ว่าตนเป็ นอีกคนที่ได้รับประโยชน์ ได้ความรู ้ไม่น้อยเลย
เมื่อก่อนตอนที่มีการร่วมกันวินิจฉัยผ่าตัดในมณฑล ผู้จัดมัก เชิญซย่าเกาเฟิงก่อน จากนั้นจึงเป็ นเถามี่ แต่…ช่วงนี้เปลี่ยนไป
พวกเขาเริ่มเชิญหัวหน้าเถาก่อนแล้ว!
โลกภายนอกเริ่มตระหนักได้ถึงความรู ้ความสามารถอันยิ่งใหญ่ ที่หัวหน้าเถาสั่งสมมาแล้ว!
เรื่องนี้ทาให้หัวหน้าเถาดีใจมาก
ทว่า ชีวิตที่ดีก็มีอีกไม่มากแล้ว นึกได้ว่าหลังจากตรุษจีนเฉินชาง ก็จะโผบินไปไกล ความจริงคนที่อาลัยอาวรณ์ที่สุดคือหัวหน้าเถา
เพียงแต่ คิดไม่ถึงว่าก่อนไป เขายังมีโอกาสได้เรียนรู ้การผ่าตัด ลิ้นหัวใจไมทรัลข
