ในห้องของฉินเยว่ที่อยู่ตรงข้าม ศีรษะเล็กมุดไปมุดมาในผ้าห่ม นอนไม่หลับเช่นกัน เธอรู ้สึกว่าพรุ่งนี้เธอจะต้องดูว่าหน้าอกของแม่ ทาออกมาเป็ นอย่างไร และใบหน้านั้น…
ฉินเยว่ก้มลงใช ้สองมือบีบ สิ่งที่ควรมีก็มีอยู่ ไม่ได้แย่ไปกว่าพวก ในรูป!
……
…… พ่อแม่เฉินชางชินกับการตื่นเช ้า อาหารเช ้าที่เฉินชางสั่งให้มาส่ง แล้ว เฉินชางสั่งเผื่ออีกสองคน หลังจากกินข้าวกับพ่อแม่เสร็จ เขาก็ขับรถมาถึงบ้านญาติคนไข้ ไปรับพ่อตาและฉินเยว่ แต่คิดไม่ถึงว่า ไม่ว่าเหล่าฉินหรือว่าเสี่ยวฉิน ต่างก็เฉื่อยชาและ ไม่อยากอาหาร
หรืออาหารของโรงแรมระดับสี่ดาวไม่อร่อย ตอนที่เขากินก็อร่อยดีนะ เฉินชางพลันพูดว่า “กินเสร็จเราไปตัดไหมให้คุณน้ากัน…” เฉินชางยังพูดไม่จบ ทั้งสองก็สบตากัน ความไวในการกินมาก ขึ้นแปดสิบถึงเก้าสิบเปอร ์เซ็นต์… เฉินชางอึ้งเล็กน้อย
ด้วยความที่เจอกันบ่อยแล้ว ฉินเสี้ยวยวนขึ้นรถอย่างเชี่ยวชาญ รอเฉินชางขับรถ…
เป็ นครั้งแรกเขาที่ค้นพบว่า ความรู ้สึกแบบนี้ก็สะใจมาก!
ขับรถท าไม มีคนขับรถ มีรถหรู และมีคนดูแล ผมจะเสียเงินไปท าไม
ฉินเสี้ยวยวนยิ่งคิดยิ่งรู ้สึกว่าตอนนี้ฐานะของตนสูงส่งแล้ว
หลังจากเฉินชางไปถึงคลินิกศัลยกรรมจื้อซิน เห็นสวีโหรวก็เพิ่ง เดินออกมา หน้าประตูมีรถเบนซ ์ C200 จอดอยู่คันหนึ่ง พอเห็นเฉิน ชางก็เผยยิ้ม “หมอเฉิน ฉันไปก่อนนะคะ” สวีโหรวทักทายพร ้อม รอยยิ้ม
