ชายชรายังรู ้สึกตัวดี ต่อให้ตอนที่พูดจะพูดช ้า แต่ยังพูดเป็ น ล าดับ
นี่เป็ นเรื่องดี!
วัดความดันโลหิตแล้วปกติ แต่เฉินชางรู ้สึกว่ายังควรเตือนชาย ชรา แต่พอเขาซื้อยาแล้ว ก็ตัดสินใจแน่วแน่ โซเซกลับบ้านไปเลย เฉินชางมองดูชายชราแล้วกังวลใจมาก
ด้านเสี่ยวหลินยังพูดกับเฉินชางด้วยสีหน้าเป็ นห่วงว่า “หมอเฉิน …เขาจะไม่เป็ นไรใช่ไหมคะ”
เฉินชางนิ่วหน้า “ไม่แน่ใจครับ” ประมาณสามทุ่ม จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ฉุกเฉินก็ดังขึ้น “ชุมชนบ้านเอื้ออาทร 9012 มีชายชราคนหนึ่งพูดติดขัด เคลื่อนไหวไม่สะดวกกะทันหัน ต้องกู้ชีพทันที” เฉินชางพยักหน้าไวๆ เสี่ยวหลินก็ไม่ชะงักเลยสักนิด รีบลุกขึ้น ออกไปทันที บุคลากรเข้าเวรแนวหลังก็รีบมาดูเวรแทนเฉินชาง
พอเชื่อมโยงอาการผู้ป่วยแล้ว เฉินชางก็วินิจฉัยว่าน่าจะเป็ นโรค หลอดเลือดสมองตีบ แต่ก็ตัดอาการเลือดออกออกไปไม่ได้ โรค หลอดเลือดสมองตีบขอแค่ไม่ใช่การอุดตันที่หลอดเลือดใหญ่บริเวณ ก้านสมอง ปกติจะไม่เป็ นอันตรายถึงชีวิต แต่ถ้าเลือดออกก็ไม่แน่
หลังจากรถมาถึง เฉินชาง เสี่ยวหลินและคนขับรถเหล่าหยางก็ ขึ้นรถไปด้วยกัน
พอเฉินชางกับเสี่ยวหลินเห็นชายชราเข้าก็อึ้งไปทันที!
นี่มัน…คุณตาที่มาซื้อยาที่ห้องฉุกเฉินเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ!
ภรรยาของคุณตาตกใจท าอะไรไม่ถูก เฉินชางปลอบแล้วก็ รุดหน้ากลับโรงพยาบาล
ทันทีที่ส่งถึงโรงพยาบาล จู่ๆ เฉินชางก็ได้ยินเสียงเตือนระบบดัง ขึ้น
