หลังจากเกลี้ยกล่อมเหล่าฉินอย่างยากเย็นเรียบร ้อยแล้ว ฉินเยว่ กับสวีโหรวก็เดินเข้ามา
ตอนสวีโหรวพาเหล่าฉินไปทาเรื่อง ฉินเยว่ก็พึมพาเบาๆ ว่า “แม่ คะ แม่ดูรูปถ่ายพวกนี้สิ ทาออกมาสวยจังเลย…หนูก็อยากท า!”
จี้หรูอวิ๋นหน้าเปลี่ยนสี “ไม่ได้!”
ฉินเยว่ได้ยิน “แม่มีสิทธิ์อะไร แม่สองมาตรฐานนี่! แม่ทาได้แล้ว หนูท าไม่ได้เหรอ…”
ฉินเยว่โมโหจนจะร ้องไห้แล้ว
จี้หรูอวิ๋นยิ้มเจื่อน “ไม่ใช่ ลูกจะทาไหมไม่ใช่เรื่องที่แม่ตัดสินใจได้ นะ ลูกต้องไปถามเสี่ยวเฉิน! เสี่ยวเฉินได้พูดไหมว่าจาเป็ นต้องทา หรือเปล่า”
ฉินเยว่ได้ยินก็พลันส่ายหน้า “ไม่ได้พูดนะคะ เขาคิดว่าดีมาก แล้ว…”
พอพูดออกมา ฉินเยว่ก็หน้าเปลี่ยนสี เงยหน้ามองสีหน้าล้อเลียน ของจี้หรูอวิ๋น อดพูดออกมาไม่ได้ “แม่…เกินไปแล้วนะคะ วางแผนดัก หนูนี่!”
จี้หรูอวิ๋นอดหัวเราะไม่ได้ เธอพูดเรื่องของผู้ใหญ่บางเรื่องกับฉิน เยว่ได้ จี้หรูอวิ๋นพูดหลายเรื่องได้ชัดเจนกว่าฉินเสี้ยวยวน ถึงอย่างไร
เธอก็อยู่ในคณะกรรมการวางแผนประชากรและครอบครัวมานาน มาก รับต าแหน่งวางแผนครอบครัวอยู่ยาว
ที่จริงเรื่องอย่างเซ็กซ ์ พูดเปิดเผยแล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น มีมุมมองที่ถูกต้องมักได้ผลดียิ่งกว่าหลบเลี่ยง
มิหนาซ้า ยิ่งคุณหลบเลี่ยงก็มักจะยิ่งไปผิดทิศทาง
