ขนาดผลไม้ที่กินทุกวันยังหั่นเรียบร ้อยยกขึ้นมาให้ รู ้สึกสบาย เหมือนอยู่บ้านจริงๆ ผ้าปูที่นอนห้องวีไอพียังเป็ นของใหม่ ดังนั้นจึงไม่ ต้องกังวลเรื่องสุขอนามัย
ตอนเที่ยง เฉินชางพาทุกคนไปกินข้าวใกล้ๆ
ตอนบ่ายกลับมาจาลองและวางแผนการผ่าตัดให้จี้หรูอวิ๋น
ฉินเยว่เข้าร่วมอยู่ในนั้นตลอดกระบวนการ
ตอนค่า ฉินเยว่อยู่ค้างเป็ นเพื่อนจี้หรูอวิ๋น ในห้องมีเตียงแขกจึง สะดวกดีเหมือนกัน
แต่เฉินชางขับรถพาฉินเยว่กลับไปเก็บสัมภาระกับอุปกรณ์ล้าง หน้าแปรงฟัน และถือโอกาสส่งเหล่าฉินกลับบ้านด้วย
ขากลับ ฉินเยว่นั่งที่นั่งข้างคนขับ สีหน้าคิดมาก ถามเหมือนไม่มี อะไรเกิดขึ้นว่า “พี่สวีโหรวหุ่นดีจังเลยนะ!”
เฉินชางหน้าชา รู ้ลู่ทางตอบโจทย์ดักอย่างนี้แล้ว “ผมคิดว่าคุณ หุ่นดีกว่า แต่วันๆ คุณใส่แต่เสื้อตัวใหญ่โคร่งเลยไม่โชว์หุ่นเท่า นั้นเอง”
ฉินเยว่มองดูเฉินชางทันที “เฉินชาง คุณพูดมาตรงๆ ฉันเล็กไป หน่อยหรือเปล่า…”
เฉินชางจอดรถให้สนิท มือขวาประคองแก้ม นิ่งเงียบพักหนึ่งแล้ว พูดว่า “ของอย่างนี้ดูสัดส่วนเถอะ ผมก็ไม่เคยวิเคราะห์จริงจังมาก่อน …แต่วันนั้นเห็นคุณใส่กี่เพ้า ผมว่าคุณโดดเด่นมาก สัดส่วนถึงกับ ค่อนข้างใหญ่อยู่นะ…”
ฉินเยว่ได้ยินแล้วหน้าแดงทันที กระซิบข้างหูเฉินชางว่า “คราว ก่อนฉันกลัวว่าคุณจะรู ้สึกว่าเล็ก ความจริงแล้วฉัน…ตั้งใจยัดเพิ่มน่ะ!”
เฉินชางพลันชะงักไป เกือบหัวเราะทั้งน้าตา
