เฉินชางมองตะขอโลหะเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังอย่างเป็ นระเบียบ เรียบร ้อยแล้วอดส่ายหน้าไม่ได้ “คราวหน้าเอกซเรย์ทรวงอกอย่าให้ โลหะอะไรเข้าไปนะครับ จะมีเงาสะท้อน ส่งผลกระทบกับผลลัพธ ์ได้ ง่าย”
คุณป้ าได้ยินแล้วรีบพยักหน้า
ส าหรับค าแนะน าของมืออาชีพ ใครบ้างจะไม่ฟัง
คาพูดเดียวกัน พอออกจากปากของผู้เชี่ยวชาญ ทุกคนก็จะรู ้สึก ว่ามีอิทธิพล เชื่อถือได้
ถ้าหมอตัวเล็กๆ คนหนึ่งเป็ นคนพูด ก็ไม่แน่ว่าทุกคนจะเชื่อ!
นี่ก็คือมนุษย์…
……
ตอนนี้เฉิงซินมีสีหน้าได้ใจเต็มประดา
เฉินชางอดส่ายหน้าไม่ได้ เขามองเฉิงซิน “คุณดูนี่นะครับ ปอด สองข้างซ ้ายขวาต่างกันอย่างไร ลองสังเกตดูดีๆ ครับ”
เฉิงซินเงียบ
ความจริงการถามค าถามเป็ นเพียงแค่วิธีการ จุดประสงค์คือการ สอน
เฉินชางท าได้เพียงเตือน “คุณดู ข้างขวาด ากว่าใช่ไหมครับ”
เฉิงซินพยักหน้า
เฉินชางพูดต่อ “คุณดูตรงนี้ครับ ฝั่งขวาเป็ นสีดาทั้งหมด มอง พวกลายพื้นผิว เนื้อเยื่อปอดและหลอดเลือดของปอดไม่เห็นเลยใช่ ไหมครับ”
เฉิงซินพยักหน้า
เฉินชางพูดอย่างจนปัญญา “นี่บ่งบอกถึงอะไรครับ”
เฉิงซินส่ายหน้า!
เฉินชางเห็นแล้วจนค าพูดนอกจากพยักหน้ากับส่ายหน้า คุณ ท าอะไรเป็ นอีก
เฉิงซินกลับแสดงสีหน้าเหมือนก าลังบอกว่าฉันอยู่แผนกสูตินรี เวช ฉันมั่นใจ…
หวังหย่งเห็นเฉินชางโกรธจนเส้นเลือดตรงหน้าผากนูนออกมา ก็รีบหยิบปากกาเขียนบนกระดาษว่า ‘ภาวะลมขังอยู่ในโพรงเยื่อหุ้ม ปอด’
