่ยนยาให้หน่อยครับ”
เล่อเล่อได้ยินแล้วลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า
ผ่านไปครู่หนึ่ง เล่อเล่อพลันพูดว่า “หัวหน้าเฉิน คนไข้บางคนไม่ อยากให้นักศึกษาฝึกงานเปลี่ยนยาให้ โดยเฉพาะเตียงสิบสอง เห็น นักศึกษาฝึ กงานเดินมาก็จะบอกว่าเขามานอนรักษาตัวที่ โรงพยาบาล จะปล่อยให้พวกเขาซ ้อมมือไม่ได้! ถึงอย่างไรเขาก็เป็ น ผู้นาคนหนึ่ง ให้หัวหน้าของพวกคุณมาเปลี่ยนยาให้ผม…”
ป้ ายชื่อนักศึกษาฝึ กงานของโรงพยาบาลอันดับสองไม่ เหมือนกับหมอทั่วไป
ทว่า…ตอนนี้คุณหมอแทบแยกร่างกันแล้ว ยุ่งกับการรักษาคนไข้ ไม่มีเวลาทาเรื่องพวกนี้หรอก!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางพลันพูดว่า “เสื้อหัวหน้าอยู่ไหนครับ คุณให้ นักศึกษาใส่เสื้อของหัวหน้าไป ปลอมตัวหน่อย ผมไม่เชื่อว่าเขาจะจา ได้ทุกคน…จริงสิ เอาคนที่ดูแก่ๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นผู้หญิงก็ได้ ขอ สวยหน่อย คนไข้จะได้ว่าอะไรไม่ได้”
เล่อเล่อได้ยินแล้วสีหน้ามืดมนขึ้นมาทันที
แต่ว่า…
เธอก็พบว่าผลลัพธ ์นี้ไม่เลวเลย หลังจากนักศึกษาฝึ กงานที่ หัวล้านนิดหน่อยใส่เสื้อหัวหน้าไปเปลี่ยนยา เตียงสิบสองก็จุ๊ปากชื่น ชม “หัวหน้าก็คือหัวหน้า เปลี่ยนยายังละเอียดขนาดนี้! โอย…เจ็บ! ฝีมือสุดยอด!”
……
……
หลังจากเฉินชางเป็ นหัวหน้า หลี่เป่ าซานก็ให้เฉินชางเริ่มราวน์ วอร ์ดเพื่อทาความคุ้นเคยและทาความรู ้จักคนไข้
ราวน์วอร ์ดเป็ นช่วงเวลาที่หัวหน้าคนหนึ่งสง่างาม!
และเป็ นเวลาเดียวด้วย!
อย่างน้อยเมื่อก่อนเฉินชางก็คิดแบบนี
