เสมหะออกมาเต็มปาก เฉินชางมองอย่างละเอียดเสมหะเป็ นฟองสีชมพู ปอดบวม?
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็รีบพูดว่า “เสี่ยวหลิน เตรียมใส่ท่อช่วย หายใจ!”
เสี่ยวหลินสีหน้าเปลี่ยนไป เริ่มหาท่อช่วยหายใจ เฉินชางกับเสี่ยวหลินตกอยู่ในความเร่งรีบและวุ่นวาย “เติมของเหลว! เติมปริมาณเลือด!”
“อะโทรพีน!” ตอนนี้เอง จู่ๆ หญิงสาวก็รู ้สึกตัว ตะโกนโอดครวญ “เจ็บมาก! เจ็บจนจะตายแล้วค่ะ!” เฉินชางหมุนตัวไปถาม “มียาแก้ปวดอะไรบ้าง” เสี่ยวหลินรีบหา “เพทิดีน[3] มอร์ฟีน…” เฉินชางเผยสีหน้าดีใจ “ฉีดเพทิดีนเข้ากล้ามเนื้อ 50-100mg!”
…… ……
เวลาผ่านไปอีกห้านาที! ตอนนี้เป็ นเวลาสามทุ่มสี่สิบหกนาที! เฉินชางเตรียมท าคลอด
ไม่มีพวกยาเร่งคลอดช่วย บวกกับหญิงสาวคลอดก่อนก าหนด จากอุบัติเหตุ ความเสี่ยงจึงสูงมาก
เพราะฉะนั้นกระบวนการจึงยากลาบากมาก
ตาแหน่งของทารกในครรภ์ไม่ถูกต้อง อยากทาคลอดตอนนี้ ความยากจะเพิ่มขึ้นอีก!
ภารกิจทาคลอดที่ยากลาบากและซับซ ้อนแบบนี้ เสี่ยวหลินที่อยู่ ข้างๆ เห็นแล้วหนังหัวชาวาบ
เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งตนจะได้ช่วยคนไข้ทาคลอดบนรถ กู้ภัย
ตอนนี้เอง เฉินชางก็ใช ้มือซ ้ายดึงขาทารก คิดในใจว่าโชคดีที่ เท้าคว่าลง แต่ถ้าก้นคว่าลงจริงๆ จะเป็ นปัญหาใหญ่แน่
โดยทั่วไป ทารกจะเอาอวัยวะส่วนไหนออกมาก่อนจะขึ้นอยู่กับ ตาแหน่งครรภ์ของทารกในตอนนั้น
เฉินชางวางข้อศอกบนยอดอุ้งเชิงกราน ประสานนิ้วมือขวาเข้า ด้วยกัน ประคองครรภ์ขึ้นไปข้างหน้า
