ฉินฉางประคองคอของทารกไว้ระหว่างนิ้วโป้ งและนิ้วชี้ มือขวา จับขาท่อนล่างจากบั้นท้าย ยกข้อเท้าขึ้น และวางศีรษะของทารกลง บนผ้าขนหนู
ทั้งกระบวนการราบรื่นอย่างน่าอัศจรรย์ เฉินชางคิดไม่ถึงเลยว่า วันหนึ่งมือคู่นี้ของตนจะได้ทาคลอดเด็กทารก!
นี่เป็ นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก
แต่ความรู ้สึกประสบความสาเร็จหลังจากทาคลอดแบบนี้มี มากกว่าการผ่าตัดเชื่อมกระดูกเสียอีก!
มหัศจรรย์เกินไปแล้ว
ทันใดนั้นเองเฉินชางก็รู ้สึกว่าตนเข้าถึงแล้ว เขารู ้สึกว่าหมอ แผนกสูตินรีเหมาะกับตนมาก
เฉินชางยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น! ทว่า ตอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ค้นพบปัญหาที่รุนแรงมาก ทารกไม่หายใจ!
ดูดเสมหะ! “เสี่ยวหลิน มีเครื่องดูดเสมหะไหม” เสี่ยวหลินส่ายหน้า “ไม่มีค่ะ!”
ท าอย่างไรดี ต้องใส่ท่อดูดเข้าไปในลาคอเพื่อล้างของเหลวออกจากทางเดิน หายใจของทารก ท าอย่างไรดี
ตอนนี้เอง จู่ๆ เสี่ยวหลินก็หยิบถุงน้าเกลือขึ้นมา เธอจัดการตัด ปลายทั้งสองออกลวกๆ “หมอเฉิน แบบนี้ได้ไหมคะ”
เฉินชางพยักหน้า “ได้ครับ!”
ขณะนี้เอง เฉินชางก็ตระหนักได้ว่า เรื่องราวไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ทารกไม่หายใจหลังคลอด! หากเกิดการหยุดหายใจก็จะเป็ นเรื่องที่น่ากลัวมาก จ าเป็ นต้องจัดการอย่างเร่งด่วน แต่ยัดกระบอกฉีดยาไม่เข้า ด าเนินการดูดเสมหะไม่ได้ จะท า อย่างไรดี
ในช่วงเวลาตึงเครียดนี้เอง!
เสี่ยวหลินก็ยัด ‘เครื่องดูดเสมหะ’ แบบง่าย ที่เธอประดิษฐ ์ขึ้นใส่ ปากตัวเอง
[1] ฮอร ์โมนชนิ
