าไม่มีสิทธิ์เงินก้อนนี้…ขอโทษนะ…”
ต้วนเสวียเจินได้ยินแล้วก็อึ้งไปเลย
ฉินเสี้ยวยวนรีบส่งสายตาให้ “ทุกท่านวางใจได้ เรื่องนี้พวกเรา ประชุมพูดคุยกันมาแล้ว ก็ให้เฉินชางมีสิทธิ์ตัดสินใจครับ!”
ทุกคนจึงจากไปอย่างสบายใจ!
ต้วนเสวียเจินจ้องเหล่าฉิน สีหน้าสับสน “เหล่าฉิน…นี่…”
ฉินเสี้ยวยวนถอนใจ “คุณโง่หรือเปล่า ที่พวกเขามาบริจาคก็ เพราะตามเฉินชางมา คุณอย่าไปพูดว่าคณะกรรมการสาธารณสุขมี สิทธิ์ตัดสินใจ…ผมเองยังไม่มีสิทธิ์เลย!”
ต้วนเสวียเจินได้ยินก็ชะงักไปทันที
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉินชางจะดึงเงินเข้ามูลนิธิจานวนยี่สิบล้าน ได้ ล ้าหน้าเจ้าหน้าที่ระดับกระทรวงคนหนึ่งไปแล้วมั้ง หรืออาจจะ… ยิ่งกว่านั้นอีก
…… ……
และวันอังคาร เวลาห้าโมงกว่า เจิ้งหย่งจวินก็เรียกเฉินชางให้มา ที่แผนก ICU อีกครั้ง
“เสี่ยวเฉิน! ตรวจจนแน่ชัดแล้ว ผู้ป่วยเป็ นโรคหลอดเลือดสมอง ตีบ ความเห็นของหัวหน้าตู้คือผู้ป่ วยสงสัยว่าเยื่อบุโพรงหลอดเลือด ฉีกขาด เส้นเลือดอุดตันท าให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองตีบกับโรคลิ่ม เลือดอุดกั้นในปอดพร ้อมกันเพราะภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว!”
เฉินชางถือฟิล์ม MRI อดยิ้มไม่ได้
ถ้าเป็ นแบบนี้ เหมือนว่าทุกอย่างจะอธิบายได้ชัดเจนแล้ว
ในตอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น!
[ติ๊ง! ภารกิจลับ: ความจริง! ความคืบหน้าของภารกิจรอบแรก: 30% ก าลังกระตุ้นภารกิจรอบต่อไป…] เสียงพูดเพิ่งเงียบลง จู่ๆ เสียงโทรศัพท
