ฉินชางพูดจบ อวี๋อิงไฉเองก็ไม่ได้ลังเล เซ็นชื่ออย่างเด็ดเดี่ยว
และตอนนี้เอง เฉินชางก็ถามว่า “ปกติอวี๋อีมีโรคประจำตัวอะไรไหมครับ”
อวี๋อิงไฉส่ายหน้า “ไม่มีโรคอะไรเลยครับ โรคที่เกิดจากการทำงานก็มีเจ็บคอบ่อย แต่ก็ไม่ได้เพิ่งเป็นวันสองวัน เป็นมาสี่ห้าปีแล้ว”
เฉินชางพยักหน้า ก่อนจะถามอีกคำถามที่สำคัญกว่า “มีประวัติการเสพยาไหมครับ”
อวี๋อิงไฉได้ยินแล้วอึ้งไปทันที พูดพร้อมสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่มีครับ! ไม่มีแน่นอน! ผมกลัวว่าเขาจะติดนิสัยที่ไม่ดีจากวงการนี่แหละ ถึงได้ลาออกมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้เขาด้วยตัวเอง”
เฉินชางพยักหน้า
หลังจากถามอีกหลายคำถาม เขาก็กลับเข้าห้องฉุกเฉิน
ตอนนี้สือน่าตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเสร็จแล้ว
เฉินชางรับผลตรวจมาดูแล้วขมวดคิ้วทันที คลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่ผิดปกติ โดยทั่วไปเรียกได้ว่าไม่มีอาการผิดปกติใดๆ เลย ดังนั้นจึงใช้ในการวินิจฉัยไม่ได้
เฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ ให้ตนใจเย็นลง
หมอแผนกฉุกเฉินควรทำจิตใจให้สงบอยู่ตลอดเวลา วิเคราะห์เบาะแสทุกอย่างอย่างใจเย็น
อาการป่วยเกิดขึ้นกะทันหัน หน้าซีดโดยไม่ทราบสาเหตุ หายใจลำบาก ไอเป็นเลือด ถึงขั้นเป็นลมหมดสติ!
มีอาการชัก ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นโรคลมชัก! อาจเป็นอาการข
