ตอนนี้เอง จู่ๆ ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก เฉินชางหันมอง หัวหน้าหลายคนพรวดพราดเข้ามา
พวกหลี่เป่าซาน ฉินเสี้ยวยวน เถามี่ หนิวเทียนฝูเดินออกมา!
ช่วงเช้าวันนี้มีการประชุมประจำปีจัดขึ้นในมณฑลข้างๆ พวกเขาออกเดินทางแต่เช้า เพิ่งกลับมาตอนนี้
หลังจากเข้ามา ฉินเสี้ยวยวนก็ถามว่า “เสี่ยวเฉิน เกิดอะไรขึ้น”
เฉินชางกำลังจะตอบ ตอนนี้เอง จู่ๆ คนไข้ก็หายใจแรงขึ้น
คนไข้สีหน้าคล้ำเขียว ตกอยู่ในสภาวะหายใจไม่ออก
จอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจส่งเสียงแจ้งเตือนอีกครั้ง
ฉินเสี้ยวยวนสีหน้าเปลี่ยนไป รีบเข้าไปดูอาการคนไข้ พิจารณาสัญญาณชีพแล้วพูดว่า “ใส่ท่อช่วยหายใจ!”
เฉินชางอึ้ง รีบลุกขึ้นเริ่มเตรียมอุปกรณ์!
ตอนนี้จะเกิดสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไร
เฉินชางไม่เข้าใจ!
ส่วนฉินเสี้ยวยวนพูดกับเล่อเล่อที่อยู่ข้างๆ “เตรียมฉีดเด็กซาเมทาโซน[2] 15mg และยานอร์อิพิเนฟริน [3]1mg เข้ากล้ามเนื้อ”
แม้เฉินชางไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ในใจก็ตะลึง “นี่…แก้อาการภูมิแพ้เหรอ”
คนไข้มีอาการแพ้ตั้งแต่เมื่อไร
ตอนนี้พยาบาลเตรียมกล้องส่องตรวจกล่องเสียงพร้อมแล้ว เฉินชางไม่ทันสนใจอย่างอื่น เตรียมใส่ท่อช่วยหายใจ!
ทันใดนั้นเขาก็พบว่าคนไข้มีผื่นแพ้ตรงคอหอยจริงๆ!
ถึงขั้นปรากฏอาการ
