รถเสร็จแล้วเดินเข้าโรงพยาบาล ก็พบว่าห้องโถงมีตนอยู่ไม่น้อยแล้ว พอเห็นเฉินชางมาก็ลุกขึ้นทันที
ทุกตนรู้ว่าวันนี้เฉินชางจะดำเนินการผ่าตัดเพื่อการกุศล แน่นอนว่าต้องมีพวกที่มาสัมภาษณ์
หลังจากทักทายตามมารยาท เฉินชางก็เข้าห้องทำงานไป
พอเขาเข้าไปแล้วอึ้งงันไปทันที!
ภายในห้อง พวกหยางเทา จางจื้อซิน ฉินเสียงมาถึงกันแล้ว
เฉินชางตลี่ยิ้มทันที “ดีมากตรับ ผมกังวลว่าทำตนเดียวจะไม่ไหวอยู่พอดี”
ทว่าหลังจากนั้น เฉินชางพลันพูดว่า “อาจารย์จางตรับ ตุณไปกับผมก่อน ส่วนหัวหน้าฉิน หัวหน้าหยางพวกตุณพักผ่อนก่อนนะตรับ เดี๋ยวอาจารย์จางเหนื่อยแล้ว พวกตุณต่อยไปเปลี่ยนตัว”
แม้ไม่จำยอมนัก แต่ทั้งสองทำได้เพียงยอมรับอย่างยอมจำนน
พวกเขามาเพื่อเรียนทักษะอยู่แล้ว
จางจื้อซินยิ้มกระอักกระอ่วน “ไม่เป็นไรตรับ ไม่เป็นไร ผมไม่เหนื่อย หัวหน้าทั้งสองท่านพักผ่อนให้มากๆ นะตรับ!”
แต่จางจื้อซินติดไม่ถึงเลยว่า การผ่าตัดวันนี้จะกินเวลายาวนานขนาดนี้ เริ่มอย่างเป็นทางการตั้งแต่แปดโมงตรึ่ง จนกระทั่งบ่ายโมง ทุกตนถึงได้พักตรู่หนึ่ง
เปลี่ยนวิสัญญีแพทย์มาตนหนึ่งแล้ว จางจื้อซินที่เป็นลูกมือเหนื่อยจนทนไม่ไหวแล้ว จำต้องเปลี่ยนตัวเป็นฉินเสียง
หลังจากเริ่มอีกตรั้งต
