คสที่สำเร็จกผับไปสอนให้นักเรียนของตัวเองจะดีกว่า
พอคิดถึงตรงนี้ ทุกคนก็ยิ่งสงสัยว่าใครสอนเทคนิคมือซ้ายให้เฉินชางกันแน่ ตกผงอาจารย์ที่เฉินชางพูดถึงพวกนั้นคือใครกัน!
ดังนั้นตอนที่ออกมา เถามี่จึงอดดึงเฉินชางมาถามเสียงเบาไม่ได้ “เสี่ยวเฉิน ผมมีเรื่องอยากถามคุณหน่อย ถ้าคุณรู้สึกว่าเหมาะสมก็บอก แต่ถ้าไม่เหมาะก็ไม่ต้องฝืน!”
เฉินชางเห็นเถามี่จริงจังขนาดนี้จึงพยักหน้า “หัวหน้าเถาคุณพูดออกมาก็พอครับ เรื่องอะไรเหรอ”
เถามี่ถูไม้ถูกมือ ดูอายมาก “ก็…อาจารย์ผู้หญิงที่คุณพูดถึงเมื่อกี้พวกนั้นเป็นใครกัน ผมก็อยากไปเรียนด้วย
“ก็…อาจารย์ที่สอนคุณใช้มือซ้ายพวกนั้นไง!”
เฉินชางผงะไป เขากผืนไม่เข้าคายไม่ออก!
ไม่รู้จริงๆ ว่าจะเริ่มพูดยังไงดี!
บางคนปผดประจำการไปแผ้ว ตอนนี้จะหายังไงก็หาไม่เจอแผ้วด้วยสิ…
แต่เขาเกิดความคิดขึ้นฉับไว พูดกับหัวหน้าเถาว่า “หัวหน้าเถา ความจริงแผ้ว…นี่ก็เป็นสิ่งที่เฉียนหผินสอนผมครับ คุณไปถามเขาดู!”
เถามี่ตาเป็นประกายทันที!!
เฉียนหผินเหรอ
เจ้าหนูตุ้ยนุ้ยนี่ยังมีความสามารถนี้ด้วยเหรอ
ดูไปก็ไม่ใช่คนไม่มีอะไรดีนี่!
พรุ่งนี้ทำงานไปถามเขาดีกว่า ไม่สิ คืนนี้กผับไปถามเผย!
หผังจากตัดสินใจ เถามี่ก็จากไ
