ิดเรื่องระหว่างทาง ก็ยังดีกว่ารอความตายที่นี่!”
“ไม่ใช่แค่ย้ายโรงพยาบาล แต่ยังต้องผ่าตัดด้วย! ต่อให้การผ่าตัดล้มเหลว พวกเราก็ต้องพยายามคว้าโอกาสไว้!”
พอพูดจนจบ เสียงของลูกคนโตก็สะอึกสะอื้นอย่างชัดเจน “คนเป็นลูก ตอนนี้พวกเราจะหวังให้ถึงที่สุด ต่อไปจะได้ไม่เสียใจ!”
เฉินชางสูดหายใจเข้าแล้วพยักหน้า “ได้ครับ! ผมเคารพความคิดของพวกคุณ อีกเดี๋ยว…คุณติดรถไปด้วยกันกับพวกเราเถอะครับ”
ลูกคนโตพยักหน้าให้อย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตอนนี้พ่อไม่อยู่แล้ว เขาจึงต้องเป็นเสาหลักของครอบครัว ในเมื่อเขาเป็นพี่คนโต ถ้าเขาไม่ตัดสินใจก็คงไม่ได้!
ความจริงในชนบทบางแห่ง ความคิดฝังหัวเรื่องพี่คนโตกับสะใภ้คนโตต้องรับภาระดูแลครอบครัวยังรุนแรงอยู่ เมื่อสักครู่เฉินชางก็เพิ่งรู้ว่าพอคุณยายป่วยก็ได้ภรรยาของลูกคนโตดูแลมาตลอด
เฉินชางดูภาพนี้แล้วก็อดทอดถอนใจไม่ได้ คนครอบครัวนี้ สิ่งที่ลูกคนโตกับภรรยาของเขาทำเหมือนกันจริงๆ ทำเอาเขาเลือกคำพูดไม่ถูกเลย
ตอนที่ตัดสินใจเตรียมจะเคลื่อนย้าย ลูกสะใภ้กลับพูดออกมาคำหนึ่ง แต่ทำให้ทุกคนลำบากใจเสียแล้ว!
“คุณแม่นั่งรถแล้วเมารถเป็นประจำ จะไม่เป็นไรใช่ไหม”
เฉินชางนิ่วหน้า จะไม่เป็นไรได้ไง!
