ใจคือสิ่งที่ขาดไม่ได้!
และยังต้องเตรียมอุปกรณ์กู้ชีพ คิดไปคิดมาจู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าครั้งก่อนกัวอวิ๋นเฟยผ่าตัดในรถ จึงพูดกับเสี่ยวหลินว่า “ไปเตรียมอุปกรณ์ผ่าตัดฉุกเฉินชุดหนึ่งครับ!”
เสี่ยวหลินเชื่อฟังมาก การกระทำคล่องแคล่วว่องไว ไม่นานทั้งสองก็ขึ้นรถของคนขับรถเหล่าหยาง
หลังจากเหล่าหยางได้ยินว่าเป็นศูนย์สุขภาพเมืองหนานเฉียวก็ขมวดคิ้วทันที เขาพูดยิ้มๆ “เส้นนี้เดินทางลำบากจริงๆ! ออกจากเขตเมือง ขึ้นทางด่วน เลี้ยวเข้าทางหลวงมณฑล เดินทางบนถนนชนบทอีกระยะหนึ่ง เข้าเขตภูเขา ให้ความรู้สึกเหมือนไปเที่ยว ความจริง ถ้าไม่ใช่ออกภารกิจ ไปขับรถรับลมที่นั่นก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยนะครับ!”
เฉินชางอดยิ้มไม่ได้
เหล่าหยางขับรถกู้ภัยให้กับศูนย์ฉุกเฉิน 120 มาทั้งชีวิต เคยไปเกือบทั่วทั้งตงหยางแล้ว สำหรับเส้นทางของโรงพยาบาลต่างๆ ยิ่งคุ้นเคยเป็นอย่างดี
สองชั่วโมงหลังจากนั้น รถก็แล่นเข้าสู่ศูนย์สุขภาพเมืองหนานเฉียวอย่างราบรื่น
เฉินชางรีบเดินนำเสี่ยวหลินเดินเข้าไป!
