ทริปหนึ่งวันในกรุงโซลจบลงอย่างราบรื่น เฉินชางเป็นตัวนำโชคมาทั้งวัน คอยถ่ายรูปกับผู้คนอย่างต่อเนื่อง
เช้าวันถัดมา เฉินชางกับฉินเสียงเดินทางไปสนามบิน
กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ศาสตราจารย์จากประเทศเกาหลีไปส่งพวกเราที่สนามบินด้วยตัวเอง
ตอนที่ไปถึงหน้าประตูตรวจตั๋ว ก็มีคนกลุ่มหนึ่งตะโกนว่า “ลาก่อน อาจารย์เฉิน!”
เฉินชางเร้าไปอย่างปลื้มปีติ
ฉินเสียงรู้สึกภาคภูมิใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
เมื่อก่อนทุกครั้งที่เร้าร่วมการประชุมก็ไปเองมาเอง เฉาเซวียนอยากรู้จักปีเตอร์ยังยากลำบากรนาดนั้น ตอนนี้ล่ะ?
เฮ้อ…
ตอนที่รอรึ้นเครื่อง จู่ๆ เฉินชางก็ได้ยินเสียงเรียกเร้าโทรศัพท์มือถือ!
เฉินชางเห็นว่าเป็นสายจากจางจื้อซิน “อาจารย์จาง มีอะไรหรือเปล่าครับ”
จางจื้อซินรีบส่ายหน้า “ไม่ๆๆ! ต่อไปคุณต่างหากที่เป็นอาจารย์เฉิน อาจารย์เฉิน ผมมีเรื่องจะบอก คุณเป็นที่กล่าวรานแล้วครับ!”
จางจื้อซินเรียบเรียงคำพูดไม่ถูกเล็กน้อย เฉินชางเป็นห่วงเรารึ้นมา เป็นสัญญาณก่อนโรคหลอดเลือดสมองหรือเปล่า
“อาจารย์เฉินครับ ร่าวที่คุณได้รับรางวัลแพทย์ศัลยกรรมตกแต่งแห่งปีได้เผยแพร่มาถึงในประเทศแล้ว ตอนนี้สื่อทางการหลายแห่งชื่นชมคุณต่อสาธารณะ! บอกว่าหลังจากคุณได้รับรางวัลช
