พอลงจากเครื่องบิน เฉินชางก็ได้ยินเสียงเตือนระบบดังขึ้น
[ติ๊ง! กระตุ้นภารกิจท้าทาย ได้รับแพทย์เวชศาสตร์ความงามดีเด่นประจำปีในสมาคมศัลยแพทย์ตกแต่งโลกประจำปี จะได้รับรางวัลมหาศาล!]
เฉินชางมีสีหน้าดีใจ!
เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่น!
เขารู้สึกว่าเดินทางเที่ยวนี้ตนจะต้องได้ผลเก็บเกี่ยวมหาศาลแน่
ตามกำหนดการการประชุม คืนนี้รายงานตัว พรุ่งนี้ประชุมกับแลกเปลี่ยนเชิงวิชาการ มะรืนเลือกแพทย์ดีเด่นประจำปีจากการแข่งขัน วันจันทร์พาทุกคนไปเที่ยวกินกิมจิที่โซล
เฉินชางไม่สนใจวันสุดท้าย!
เขามาเอารางวัล พอได้รางวัลก็จะกลับบ้านไปอยู่กับยัยฉินขี้ประจบ มีอะไรดีไปกว่ายัยฉินขี้ประจบไหม
ไม่มี!
ต่อให้มีก็บอกว่าไม่มี!
……
……
ในโรงแรม ฉินเสียงพาเฉินชางไปพบผู้เชี่ยวชาญระดับหัวหน้าในประเทศที่มาเข้าร่วมการประชุมเหล่านั้น ผู้ที่มาเข้าร่วมไม่มาก มีประมาณสิบกว่าคน ความจริงแล้วหลายคนก็ไม่อยากมาร่วมประชุม!
พวกเขารู้สึกว่าไม่มีความหมาย!
ถึงอย่างไรเวชศาสตร์ความงามในประเทศก็พัฒนาได้แค่ระดับกลางๆ มีแต่บรรดาหมอที่เหมือนทหารกองโจร แม่ทัพที่เป็นกิจจะลักษณะก็ไม่มาก ดังนั้นจึงได้รับความสำคัญแบบกลางๆ
ความจริงว่ากันถึงแก่นแล้วก็ยังเป็นเพราะความต่างด้านวัฒนธรรม
