อีกครั้ง!
“หัวหน้า มาอีกแล้ว!”
“หูจ้วนจินบริจาคห้าแสน!”
“สิงอวี่! ศิลปินชื่อดังสิงอวี่ก็บริจาคห้าแสน! พระเจ้า!”
“บริษัทวัฒนธรรมชิงอวิ๋นมีเดียก็บริจาคห้าแสน!”
……
เถียนเซียงหลานลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น!
“หัวหน้า! ห้าล้านแล้ว! ห้าล้านแล้ว!”
หลี่เป่าซานตกใจ รีบลุกขึ้น หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพร้อมพูดว่า “เดี๋ยวผมโทรหาผู้อำนวยการฉิน!”
เงินจำนวนนี้เยอะเกินไป หลี่เป่าซานกดดันมาก!
จะต้องคุยกับผู้อำนวยการ!
หลังจากฉินเสี้ยวยวนรู้ข่าว ยังจะมีกะจิตกะใจรับคนไข้แผนกผู้ป่วยนอกเสียที่ไหน เขาโยนปากกาทิ้งแล้วรีบวิ่งไปแผนกฉุกเฉิน
ห้าล้านเลยนะ!
ทุนมูลนิธิห้าล้าน!
นี่ไม่ใช่น้อยๆ เลย!
หลังจากฉินเสี้ยวยวนมา หลี่เป่าซานพลันเสริมว่า “ผู้อำนวยการ ครั้งนี้เป็นคุณงามความดีของหัวหน้าเฉิน!”
ฉินเสี้ยวยวนได้ยินแล้วตาเป็นประกาย มองเฉินชางอย่างตื่นเต้น “เสี่ยวเฉิน ไม่เลว! คุณเก่งมาก คุณคือวีรบุรุษของโรงพยาบาลอันดับสอง! เป็นผู้มีพระคุณของบรรดาคนไข้ที่รอคอยการกู้ชีพ!”
ตอนนี้เฉินชางเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
เขามองโทรศัพท์มือถือ เห็นเถ้าแก่ที่บริจาคเงินเข้ามาเยอะขนาดนี้ก็ประทับขึ้นมา
พูดตามตรง เรื่องนี้เขาคิดไม่ถึงเลย
เขารู้สึกว่า
