องทำงานของเสี้ยวเถียนฮวามีกระจกตกแต่งเพิ่มเข้ามา เมื่อก่อนเธอไม่ชอบกระจก ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ส่องกระจกแล้วรู้สึกดีขึ้นไม่น้อย เธอถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อน
พลันเห็นวีแชทของเฉินชาง เห็นตัวหนังสือที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม
จู่ๆ เสี้ยวเถียนฮวาก็นึกบางอย่างขึ้นได้!
จริงสิ! ทำการกุศลสักหน่อยดีกว่า! ถึงอย่างไรก็ดีกว่าให้เงินลัทธิพวกนั้น
เฮ้อ!
คิดถึงตรงนี้ เสี้ยวเถียนฮวาถอนหายใจทีหนึ่ง
เสี่ยวเฉินช่างเป็นเสียงสวรรค์ของตนเอง
ตนมีเรื่องกังวลใจอะไร เขาก็จะจัดการให้!
ช่างเป็นคนดี!
คิดถึงตรงนี้ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น โทรหาแผนกการเงิน “คุณไปบริจาคเงินให้บัญชีนี้ห้าแสน นี่เป็นมูลนิธิ แล้วก็ เลขาไปจัดการให้หน่อยค่ะ!”
พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลอันดับสองสักหน่อย ต้องติดต่อนักข่าวไหมนะ ไม่ต้องๆ ติดต่อนักข่าวทำไมกัน เราทำการกุศล ช่วยเหลือประชาชนอย่างแท้จริง!
ไม่จำเป็นต้องประกาศให้ใครรู้!
ใช่!
มูลนิธิเวชบำบัดวิกฤตโรงพยาบาลอันดับสอง อืม พรุ่งนี้ไปแต่เช้าเลย!
บริษัทของเราก็ต้องเรียนรู้การทำมูลนิธิแล้ว ทำความดีสักหน่อย ช่วยเหลือคนที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ!
“จริงสิ ทำธงดีๆ แพงๆ สวยๆ! ให้หมอเฉินดีกว่า!