สิ่งที่เฉินชางพูดทำให้ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบทันที
ประโยคนี้ของเฉินชาง ทำให้เถามี่สำลัก!
หลังจากไอสองที เขาพลันพูดอย่างประหลาดใจ “คุณ…ทำเป็นอีกแล้วเหรอ”
ทุกคนได้ยินคำพูดของเถามี่แล้วหันมองเฉินชางด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ
คุณ…ทำเป็นอีกแล้วเหรอ
ประโยคนี้ ทำไมฟังแล้วมักรู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ ดูแปลกๆ
เถามี่อดพูดไม่ได้ “คุณทำเป็น…แล้วทำไมคุณไม่บอกตั้งแต่แรก”
เฉินชางพูดเรียบๆ “พวกคุณไม่ได้ถามผม ผมคิดว่าหัวหน้าทุกท่านล้วนเป็นรุ่นพี่ อาจจะเชี่ยวชาญกว่า ผมไม่อยากพูดแทรก แต่เมื่อครู่นี้เห็นพวกหัวหน้าไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่า ผมเลยคิดว่า…ผมอาสาได้”
ทุกคนได้ยินแล้วหน้าแดงทันที!
ไม่พอใจอยู่ครู่ใหญ่
ความหมายของเจ้าหมอนี่ก็คือ ‘ผมให้โอกาสพวกคุณแล้วนะ แต่พวกคุณไม่รักษาไว้ จะมาโทษผมว่าไม่ให้โอกาสพวกคุณอวดรู้ไม่ได้!’ ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ!
เถามี่สูดหายใจเข้าลึกๆ ให้ตนเองใจเย็นลง ทำแบบนี้ตรงกับนิสัยของเจ้าหมอนี่ไม่มีผิด อยู่ๆ ก็มากระตุ้นคุณ ทำให้คุณทำอะไรไม่ได้
ฉินเย่วหมิงมองเฉินชางแวบหนึ่ง แม้รู้สึกว่าเฉินชางไม่ใช่คนที่ชอบล้อเล่น ยิ่งไม่ใช่คนที่อวดเก่งไปเรื่อยเปื่อย
แต่…ในฐานะผู้ใหญ่ เขารู้สึกว่าตนเองควรเตือนเฉินชางสักห
