!”
หลังจากพูดจบก็จากไปอย่างเร่งรีบ
เถามี่อึ้ง “ชั้น…ชั้นนี้มัน…แผนกสูติไม่ใช่เหรอ”
……
……
ภายในห้องผู้ป่วยแผนกศัลยกรรมหัวใจ เฉินชางกำลังจะไปคุยเรื่องการผ่าตัดกับลู่เจี๋ย
หลังจากเข้ามา เขาก็พบว่าคนเต็มห้อง
จางเค่อฉินมองลู่เจี๋ย “น้องสาว คุณก็เกินไป เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกผม! ถ้าเฉิงเฉิงเป็นอะไรขึ้นมา เราจะวางใจได้อย่างไร!”
ลู่เจี๋ยยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร
อู๋กังอุ้มเฉิงเฉิงขึ้นมา “เฉิงเฉิง ใครรังแกหนู บอกพ่อบุญธรรมมา พ่อจะไปจับมัน!”
มือของอู๋กังฟื้นตัวไวมาก โดยพื้นฐานไม่มีผลกระทบอะไรแล้ว
เฉิงเฉิงเห็นเฉินชางเดินเข้ามาพลันยู่ปาก “เขารังแกหนูค่ะ”
เฉินชางยิ้มกระอักกระอ่วน
อู๋กังหันไปเห็นเฉินชางเข้ามาก็เผยรอยยิ้ม “หมอเฉินเหรอครับ ฮ่าๆ! เฉิงเฉิง คนนี้…เราล่วงเกินไม่ได้เชียว เราเปลี่ยนคนดีไหมครับ”
เฉิงเฉิงได้ยินแล้วทำปากจู๋ทันที พลันกอดอก หลังจากใคร่ครวญครู่ใหญ่จึงพูดว่า “ลำบากใจมากเลยค่ะ!”
ทุกคนมองท่าทางแกล้งทำเป็นผู้ใหญ่ของเธอแล้วหัวเราะฮ่าๆๆ ขึ้นมาทันที
ตอนนี้เอง จางเค่อฉินส่งสายตาให้อู๋กัง!
อู๋กังรีบลุกขึ้น “เฉิงเฉิง ออกไปเดินเล่นกับพ่อบุญธรรมกันนะครับ”
หลังจากทั้งสองออกไป จางเค่อฉินพูดกับเฉินชาง “หมอเฉิน
