ิงตัวน้อยก็ยิ้มให้อย่างกระอักกระอ่วน
ไม่นานนักสือเทาก็รุดหน้ามา เขาอยู่ตึกที่อยู่อาศัยสำหรับบุคลากรของโรงพยาบาล
เห็นเฉินชางกับผู้ป่วยกลุ่มหนึ่งอยู่ด้วยกัน สือเทาจึงเอ่ยถามว่า “หัวหน้าเฉิน เกิดอะไรขึ้น”
พวกลู่เจี๋ยกับหยางไคฮว่าได้ยินสือเทาเรียกเฉินชางว่าหัวหน้า ต่อให้สีหน้าไม่เปลี่ยนไป แต่ความจริงแล้วในใจกลับยิ่งมีความเชื่อมั่นมากขึ้นระดับหนึ่ง
ถึงอย่างไรในใจผู้ป่วย คำว่าหัวหน้านี้ก็มีน้ำหนักมาก
เฉินชางเอ่ยว่า “หัวหน้าสือ คุณดูฟิล์มนี้หน่อยครับ ผู้ป่วยก็คือเด็กผู้หญิงคนนี้ มีประวัติแน่นหน้าอกเรื้อรัง…”
สือเทามองเด็กหญิงครั้งหนึ่งแล้วเอาฟิล์มมาดูโดยละเอียดทันที ผ่านไปสักพักเขาก็นิ่วหน้าในทันใด
“นูนขึ้นมาแปลกๆ ตรวจอย่างอื่นหรือยัง”
เฉินชางส่ายหน้า “รอให้ห้องอัลตราซาวด์ชนิดสีมาทำอัลตราซาวด์ชนิดสีให้ครับ”
พูดจบ สือเทาก็ลากเฉินชางเข้าแผนกไป “เสี่ยวเฉิน มีภาพ EKG มั้ย”
เฉินชางพยักหน้า ส่งภาพ EKG ให้ พอสือเทาเห็นแล้วก็ตบโต๊ะทันที “เป็นไปได้สูงมากที่จะเป็น…”
เฉินชางเอ่ยถาม “หลอดเลือดแดงใหญ่หัวใจสลับขั้วร่วมกับหัวใจผิดรูปเหรอครับ”
สือเทาผงะไปทันที “คุณรู้ได้ไง”
ยังไงเฉินชางก็เป็นหมอแผนกฉุกเฉิน ที่ดังก
