หลังจากเฉินชางออกไป แม้จ้าวซิงจะบ่นงึมงำ แต่…นึกถึงที่เมื่อกี้เฉินชางค่อนข้างร้อนรนกระวานกระวายอย่างเห็นได้ชัด เขาจึงดูแผ่นฟิล์มให้ละเอียดอีกครั้ง
หรือว่าเราจะหาสัญญาณผิดปกติอะไรไม่เจอจริงๆ แต่…เฉินชาง คุณเป็นหมอแผนกฉุกเฉินคนหนึ่ง คุณผ่าตัดเก่งไม่ได้หมายความว่าคุณจะอ่านฟิล์มเก่งนะ ถึงอย่างไรแต่ละแผนกก็ถนัดไม่เหมือนกัน!
จ้าวซิงอดแขวะไม่ได้ แต่เขาก็ยังเริ่มอ่านฟิล์มอย่างละเอียดอยู่ดี!
จริงดังคาด หลังจากเขาเปลี่ยนแผ่นฟิล์มแผ่นแล้วแผ่นเล่าก็ผงะไปทันที!
กรอบ…กรอบด้านบนขวาขยายขึ้นเล็กน้อยแบบนี้มันเกิดอะไรขึ้น
ผิดปกติไหมนั่น
จ้าวซิงไม่เคยเห็นจริงๆ พอคิดถึงตรงนี้ เขาจึงรีบลุกขึ้นแล้วเริ่มเปิดตำราข้อมูล
เขาหาอยู่นานยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
ทันใดนั้นในใจจ้าวซิงก็เริ่มกระวนกระวายยิ่งขึ้น
หรือเฉินชางจะอ่านฟิล์มเอกซเรย์เป็นด้วยจริงๆ A ดูออกว่ามีอะไรผิดปกติแล้วหรือ
พอคิดถึงตรงนี้ จ้าวซิงก็ค่อนข้างร้อนใจ
หรือจะ…ไปขอโทษเฉินชางดี
ไม่ใช่!
ขอโทษอะไรเฉินชาง จะขอโทษก็ต้องขอโทษผู้ป่วย…
พอจ้าวซิงคิดถึงตรงนี้ ความจริงในใจโทษตัวเองไปบ้างแล้ว ตนคงต้องจัดการให้ดีจริงๆ
คิดมาถึงตรงนี้ เขาจึงรีบออกฟิล์มเอกซเรย์แผ่นหนึ่ง
