จ้าวซิงก็อับอายมาก จึงกลับตำหนิตัวเองอย่างหนัก!
เขารีบพิมพ์ใบรายงานออกมาใหม่อีกหนึ่งแผ่น เขียนลงไปตามการสันนิษฐานของสวีหนาน รีบร้อนลุกขึ้นวิ่งไปที่แผนกฉุกเฉิน
ในใจกำลังภาวนาไม่หยุด หนูน้อยอย่าเพิ่งออกไปเด็ดขาดเลยนะ ไปแล้วฉันต้องโทษตัวเองไปทั้งชีวิตแน่
จ้าวซิงยิ่งร้อนรนก็ยิ่งกังวลใจ แผ่นหลังถึงกับเริ่มมีเหงื่อไหลออกมา
ในใจก็สาบานไม่หยุดว่าหลังจากครั้งนี้ไปต้องตั้งใจยิ่งขึ้นอีก!
วันนี้เขาเพิ่งรับรู้ได้อย่างแท้จริงว่าสิ่งใดเรียกว่า…เป็นหมอเหมือนตกลงไปในหุบเหวลึก แต่ละก้าวเหมือนเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบางๆ!
เป็นแบบนี้จริงๆ!
